
خستهتر از اونیام که فکرشو بکنید
خستگی فقط از کار و راه و روزهای شلوغ نیست.
گاهی آنقدر درونت خسته است که حتی خواب هم درمانش نمیشود.
من همانجایم…
خستهتر از اونی که فکرشو بکنید.
خسته از آدمهایی که بودنشان فقط جسمی است، نه دلی.
خسته از قولهایی که داده میشوند و هیچوقت عمل نمیشوند.
خسته از لبخندهایی که باید بزنم تا کسی نفهمد پشت آن، کوهی از غم نشسته است.
خسته از جنگیدن با دنیایی که حتی یکبار هم به نفعم ورق نزد.
این خستگی مثل باری نیست که روی دوشم باشد،
مثل سایهای است که همهجا همراهم میآید؛
در خانه، در خیابان، حتی در خوابهایم.
هیچجا رهایم نمیکند.
و گاهی در همین حال، آرام به آسمان نگاه میکنم و میگویم:
«خدایا، من دیگر توان ندارم.
اگر قرار است همین راه ادامه داشته باشد،
به من صبری عطا کن که از توان خودم بالاتر باشد.
و اگر قرار است گرهی باز شود،
بگذار همین فردا باشد، پیش از آنکه توانم تمام شود.»