صبح مثل هر روز شروع شد.
صدای قدمهایم روی سنگفرش خیابان خیس، ریتمی داشت که عجیب آرامم میکرد.
هیچکس نمیدانست امروز چه اتفاقی در انتظارم است…
ناگهان کودکی با بادبادکی رنگی به سمتم دوید 🎈
بادبادک در باد رقصان بود و لبخند کودک، قلبم را تکان داد.
لحظهای ایستادم و دیدم: تمام نگرانیها، شکستها، فشارهای زندگی… ناگهان کوچک و بیاهمیت شدند.
فهمیدم شادی واقعی نه در دستاوردهاست، نه موفقیتها…
بلکه در همین لحظههای ساده و بیادعاست که زندگی جریان دارد 🌿
و همانجا تصمیم گرفتم: از امروز، هیچ لحظهی ساده و شاد را از دست ندهم. ✨