دنیای امروز ما همانند پازلی هزار تیکه است که ما باید هر تیکه اش را همانند زندگی روزمره ی صبح تا شب خود کنار هم بگذاریم و تا تصویر پازل زندگی ودنیای بیرون ما پدیدار شود
من دوست دارم مثله قبلا روز های اخرپاییز رو با کنار طبیعت بودن و سلفی گرفتن با طبیعت و گلهای وحشی وگوش دادن به اهنگ طبیعت و اهنگ های مورد علاقه ام سپری میکردم نه با درخانه ماندن
روزی ارزوی در خانه ماندن را داشتیم اماحالا.. ارزوی لحظه ای بدون ترس دیدن دنیای بیرون را بهغیر از پشت پنجره و گوشی داریم من حالا دوست جدیدی پیدا کردم دوستان من گوشی وهدفون من هستند که با انه خستگی ها وبی حوصلگی های امروز وحالم را پر میکنم و هرروز با شنیدن خبری پر وخالی میشوم از درد وغم
اما باز هم تنها هستم تنها تر ازهمیشه زیرا نمیتوانم دوستانم واقوامم را در این لحظات ببینم خداروشکر کهعلمو تکنولوژی همه روزه در حاله پیشرفته وگرنه اگه گوشی موبایلو هدفونو اینترنت نبود در این اوضاع کرونا حال ما ها چه میشد
بازم خدارو شکر که با گوشی واینترنت و هدفون میتونیم اوقاتمون رو پر کنیم و با دنیای اطرافمون بیشتر اشنا بشیم و خانوادهای دور از هم رو ببینیم و کمی از دلتنگی دربیایم
بیاین توی این روزا در مورد چیزهای که نمیدونیم توی اینتر نت تحقیق کنیم وچیزای بیشتری یاد بگیریم
به امید روزای بهتر وشادتر
یلداتون مبارک ????