( ۱ روز و ۱۱ ساعت مانده به عید ?)
هرکسی ، هر نویسنده و هر شاعری ، دیدگاه خودش را به بهار مینویسد ، با اینکه دیدگاه های همه درباره ی فصل نوها ، فصل بهار ، شبیه به هم است .
اما من ، مقداری که با خود اندیشیدم ، فکر کردم که بهار تنها یک فصل نیست . بهار را مگر به زنده شدن طبیعت و عطر شکوفه ها نمیخوانیم؟ زنده شدن دوباره ی روح طبیعت! زییاست ، نه ؟ از نظر من اگر اسم فصل بهار ، 'بهار' نبود ، میشد اسمش را فصلِ ' جوانه زدن امیدهای نو ' بنامیم . بهار یک نو شدن درونی است ، جوانه زدن امیدها! با اینحال این جوانه زدن هم نیاز به دانه ی درونی دارد . اگر مقداری ، فقط کمی با بهار کنار بیایی یا دانه ای مدفون در خاکریز قلبت داشته باشی ، آنگاه است که وزش نسیم بهاری دستان دلت را میگیرد و میگذارد دانه ی قلبت جوانه بزند ، فقط اگر تو بخواهی ، اگر توهم با او همراهی کنی! سخت است اگر با دلی یخ زده از زمستان عمرت ، بیآنکه به بهار اجازه ورود به قلبت را بدهی و به نشانه های بهار توجه کنی، منتظر سالی خوب باشی! بیشتر از این نمیگویم ، خلاصه میگویم که : نشانه های بهار را با دقت ببین! امید های یخ زده را تازه کن ، راه های اشتباه را کنار بگذار و با وجود تمام سختی ها ، امسالت را آنگونه رقم بزن که سال بعد ، همین موقع ، به شکوفه های درختان لبخند بزنی! خسته نشو از زمستان که بهار ، یک اعتقاد است...
" زندگی خالی نیست
مهربانی هست
سیب هست
ایمان هست
آری تا شقایق هست زندگی باید کرد ' سهراب سپهری ' "
بعد از مدت ها ، اولین دست نوشته ی طولانی ام بود ، امیدوارم لذت ببرید!
میخوام اولین پستم رو پاک کنم تا یه شروع دوباره داشته باشم ، نظرتون چیه؟