خیلی منتظراین روز بودم . یکی از دغدغه‌های من شده بود ازدواج گلی ، آخه 28سالش شده بود ولی هنوز به کسی جواب مثبت نداده بود تا این که بالاخره مهدی دلش رو برد و بله رو داد ، اما دقیقا روز عقد کنان گلی وقتی با کلی ذوق و شوق داخل تالار نشسته بودیم احساس کردم نیاز دارم که به سرویس بهداشتی برم . نمی‌دونم چرا عاقد دیر کرده بود همه میزدن و میرقصیدن ، میگفتن و می‌خندیدن اما من به خودم میپیچیدم مشکل اینجا بود که سرویس بهداشتی تالار فرنگی نبود و من هم به ناچار باید میرفتم خونه . بعد از این همه سال که آرزوی مراسم عقدکنان گلی رو داشتم حالا باید میرفتم خونه .شاهرخ ،پسر کوچکم رو صدا کردم تا منو ببره خونه ، در اون شرایط که علی رغم میل باطنی باید مراسم رو ترک میکردم همه اطرافیانم از من می‌پرسیدم کجا میری ؟ الان عاقد میرسه . در جواب همه گفتم حالم خوب نیست نمیتونم بیشتر از این بشینم . همه متأثر شدن و من به شاهرخ گفتم پسرم سریع منو برسون خونه . به در پارکینگ که رسیدم دیگه کنترلم رو از دست دادم و تا بخوام خودم رو به سرویس برسونم کلا مثانه تخلیه شد .وارد سرویس شدم و ایزی لایف رو باز کردم . خدارو شکر با وجود ایزی لایف بخیر گذشت و من شرمنده همسرم نشدم که بخواد کلی لباس برام بشوره.
#یک_روز_به_جای_من
