ویرگول
ورودثبت نام
آبی
آبیشیشه‌های‌ِآبیِ‌قلبش‌ پر‌بود‌از‌چسبِ‌زخم‌هایی‌از‌جنس‌ِ‌ستاره‌ها✯༻
آبی
آبی
خواندن ۲ دقیقه·۷ ماه پیش

_زندگی‌سراسر‌درد‌ورنج‌است.

من ته چاه گیر افتادم، اگه طناب نداری زر زر نکن اون بالا.
من ته چاه گیر افتادم، اگه طناب نداری زر زر نکن اون بالا.

سرتا سر وجود آدم پر از چاله های سیاهه، اما چیزی که از میون این ها سالم و سفید در میاد مهمتره.

زندگی پوچ است، اما باید درون همین پوچی زندگی پر رنگی بسازیم.

ما ته چاهیم اما میتونیم با ادامه دادن به فرو رفتن بیشتر توی چاه به قنات برسیم، به منبع، به طلا؛ به کمال...

البته کمال چیز سختیه.

زندگیه انسان نمونه بارزی از مجموعه سختی های تمام نشدنیِ

درست مثل جاده خاکی و پر از چاله؛ مثل راهرویی درازه که کفش با آجر بازی پوشیده شده. حالا تو این راه افرادی برای باز کردن راه خودشون سنگ هاشونو جلو پای تو میندازن .

اما مثل بچه ایی که تازه راه رفتن یاد گرفته هر چند بار که زمین بخوری بازم بلند میشی چون برای خودت یه منظره قشنگو تصور میکنی با اینکه میدونی اگه سرتو بچرخونی یه دنیای ویرونه میبینی.

اینه که تورو به کمال میرسونه و رنج های زندگیتو گذرا میکنه.

اما به عنوان یک انسان میتونم کل نظریه من در آوردیمو چَپه کنم.

چون انسان ها که عادت دارن مسائلو چپکی بگیرن به جای اینکه کمالو دنبال کنن به دنبال کمالگرایی میرن.

به همین خاطر صحبتی راجع به کمال نمیشه.

ترجیح میدم با مردم از اهمیت دادن به خود حرف بزنم چون چیزیه که نیاز دارن میون چاهِ عمیقشون.

با هر کسی باید مطابقه چیزی که ازش انعکاس میشه حرف بزنی و اطلاعات بدی.

اونجوری میتونی نه تنها چاهشونو مسموم کنی بلکه در کنار اون یک پادزهر بسازی.

وقتی میبینی جامعه خوبت داره به یه جامعه بد تبدیل میشه بیشتر به این جور فلسفه ها دقت میکنی.

تو دنیایی که جوون ها کافکا و داستایوفسکی میخونن و زندگی رو سرتا سر درد و ناامیدی و پوچی میبینن دوست دارم دنبال دیویدثورو یا آلبر کامو برم . طبیعت ذات آدم نباید تو طول زندگی گم بشه نباید سرفا از روی ترند ها کپیپیس کنیم و زندگی رو روز های ابریِ تاریک ببینیم بلکه پشت اون ابرا خورشیده و این ور ابرا بارون زندگی بخش . در حالی که داره واقعیت و آرمان ها از هم فاصله های کیلومتری میگیره سعی دارم این دو گوی گردان رو تو وجونم به هم نزدیک کنم.

خلاصه که گرچه سخته ولی روزای خوب ما هم میرسه.


پ.ن: خودمم نفهمیدم چی گفتم ولی خوپ...

زندگیفرهنگفلسفهآبی
۹
۳
آبی
آبی
شیشه‌های‌ِآبیِ‌قلبش‌ پر‌بود‌از‌چسبِ‌زخم‌هایی‌از‌جنس‌ِ‌ستاره‌ها✯༻
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید