
خواندن کتاب «ستارههای کوکب» کمتر از یک هفته زمان برد. زمان مطالعهش هم در مجموع چهار ساعت شد.
کوتاه بود ولی خیلی به یاد موندنی شد برام.
روایت داستانی از مادر شهیدان حسن، علی و رضا مظفر.
کوکب خانم قصهی ما سالها قبل از انقلاب ازدواج کرد. توی یکی از روستاهای ملایر زندگی میکرد و بعد ازدواج هم مدتی در یک روستای دیگه با مادرشوهر زندگی کرد و روزهای سختی به خاطر دوری از شوهرش داشت. شیخ محمد برای کار نونوایی میرفت مامازند و هر شش ماه یکبار به همسرش سر میزد و خرجی میآورد و تازه عروس قصه هم در دوری و دلواپسی سعی میکرد زندگی پرتلاشی داشته باشه و خودش رو با کارهای خونه و درست کردن رب و مربا و ترشی و سرکه سرگرم کنه و با فروششون پولی پس انداز کنه برای ساختن زندگی.
بعد از چند سال به پیشنهاد شوهر و علیرغم میل قلبی کوکب خانم، راهی مامازند میشن تا شرایط برای تربیت و مدرسه رفتن بچهها فراهم باشه و هرچند پدر و مادر نتونسته بودن مدرسه برن و سواد نداشتن، تلاش کردن بچهها رو پرتلاش و باسواد کنند.
مسئولیت تامین روزی حلال با پدر زحمتکش خانواده بود و مسیولیت تربیت بچهها، با مادر.
و چقدر خوب کوکب خانوم از پس تربیت هر هشت فرزندش بر اومد و سه تا پسر عزیزش رو هم تقدیم اسلام و انقلاب کرد.
روزهای نزدیک انقلاب، خونهی خانواده مظفر، پایگاه مبارزان ضدانقلاب بود و همه اعضای خانواده هرکاری تونستن برای مبارزه با رژیم ستمشاهی کردن و بعد از انقلاب هم همچنان پای کار موندن. از مبارزه با گروهکهای ضد انقلاب تا کار در دادگاه انقلاب و … .
بعد هم توی هشت سال دفاع مقدس همه مردها و زنهای این خانواده نقش داشتن. شیخ محمد در معراج شهدا، پسرها در جبهه، زنها در پشتیبانی از جبهه و دخترها در کارهای فرهنگی.
داستان شهادت سه پسر کوکب خانم و صبر و شکر و رضای این مادر و پدر شهید هم بی نظیر و به یاد ماندنیه و باید خودتون بخونید …
چطور بعضیها خانوادگی پای کار انقلاب و اسلام هستن و هرچی دارن از مال و جان و فرزند و شوهر، وسط میدون میارن و هیچ چشمداشت و منتی هم بر سر کسی ندارن…
نسل ما باید این کتابها رو بخونیم و بدونیم چطوری و با چه ازخودگذشتگیهایی این انقلاب شکل گرفت و به ثمر رسید تا بتونیم نقش خودمون رو در حفظ و رسوندنش به صاحب اصلیش ایفا کنیم و به این خانوادهها اقتدا کنیم.
قلم کتاب زیبا و داستانیه و خانم راضیه تجار سعی داشته ابعاد مختلف این زندگی رو از زوایای مختلف روایت کنه، عمدتا از زاویه دید مادر شهید، گاهی هم از زبان پسر ها و عروسهاشون.
و طبق معمول آدم حسرت میخوره که کاش مجالی برای آشنایی بیشتر و جزئیتر با این خانواده و این مادر فراهم میشد.
برشی از کتاب:
جنگ که شد احساس کرد که او هم باید کاری کند. حالا که حسین و حسن و علی و رضا و شیخ محمد راهی جبهه شده بودند مگر میشد دست روی دست بگذارد و بنشیند؟!
اولین کاری که کرد اسلحهای از حسن گرفت. حسن، خانمی را به خانه دعوت کرد تا کار با آن را آموزش دهد. قرار شد تعدادی از زنان مامازند را دعوت کنند تا این دوره را ببینند.
خانم دیگری هم آوردند تا آمپول زدن یاد بدهد.
حالا، هم کار با تفنگ را بلد بود، هم آمپول زدن را. خیاطی برای جبهه را هم شروع کرد. دوخت پشه بند، لباس زیر، بالش. دو، سه توپ پارچه از پایگاه مالکاشتر میگرفت، میبرید و میدوخت. خبر میداد از پایگاه میآمدند و میبردند.
روزی شنید از منزل علم الهدی که در خیابان ایران بود، خانمها راهی جبهه میشوند. با یکی از دوستانش که میخواست به جبهه برود همراه شد، او میترسید.
-نکنه شهید شی و بچههات از چشم من ببینند؟
-نترس بادمجون بم آفت نداره!
رفتند نامنویسی کردند. با قطار رفتند اهواز. مدتی در پادگان علم الهدی نزدیک رود کارون بودند. پارگی لباس رزمندهها را میدوختند، لباسهای خونی را می شستند، خشک میکردند و اتو میزدند و به همراه هدیههای مردمی بستهبندی میکردند و میفرستادند جبهه.
چند بار هم صحبت کرد تا اجازه بدهند برود منطقه پیکر شهدا را جمع کند، اما گفتند: مدتی است جمع کردن پیکر شهدا بهوسیلهی زنها ممنوع شده.
یک ماهی آنجا ماند و به آبادان، خرمشهر، بستان و دوکوهه سر زد. مناطق، همه جنگی بود. از فرصت استفاده کرد و با سربازها صحبت میکرد. بستههای هدیه مردمی را به آنها میداد و از اینکه کارهایی از ایندست میکند خوشحال بود.
وقتی به مامازند برگشت کلی از عروسها و دخترها تشکر کرد.
-اگر شما پشتیبانی نمیکردید به این راحتی نمیتونستم برم جبهه!
صفحه ۱۳۴ کتاب ستارههای کوکب
روایت داستانی از مادر شهیدان حسن، علی و رضا مظفر
نسخه الکترونیکی این کتاب رو میتونید از فراکتاب تهیه کنید.
این پست رو برای چالش مرور نویسی فراکتاب نوشتم.