نامه‌هایی که هیچ وقت فرستاده نشد¹
"جانم و جانانم
حال که اینگونه نشان از تو میجویم
در کدام نقطه از این دنیایی
اکنون که قلبم مالامال از عشق تو به جنون می‌رود
با کدام درد گرفتار می‌آیی
حال که وجودم دستان تو را طلب میکند
چه کسی دستانت را در دست می‌گیرد
عزیزترین و بهترین من
هنوز هم یادآوری تصورات شیرینت
قلبم را به تپش و زندگی‌ام را زینت میدهد
تصور چشمانت هم هنوز مرا
در عمق خودش غرق میکند
مردگان پس از مرگ از قبر خود برمیخیزند و به سمت خدایشان میروند میبینی زیبای من؟که چگونه بعد از مرگم به سمت تو بازگشتم حتی اگر من را هزاران بار کافر بخوانند و هزار کفر بر من گویند باز هم تو را همچون بت پرستان می‌پرستیدم و میپرستم حتی اگر به جرم کافری عذابم بدهند این عذاب بر هزاران شادی برای من گوارا تراست
خدای من؛
چه زیباست که خدای من تو باشیو من بنده‌ای که خالصانه میپرستمت
طلوعی که تو باشی روزش را عبادت و ماه‌ای که تو باشی شبش را پرستش میکنم
زیبای من
عشقی که در قلب عاشقم مالامال شده و سرازیر است را میبینی؟
نهایت عشق را از عمق چشمانم میخوانی؟
صدای خواستنم را بین تپش های بیقرار ماهیچه‌ای که با قدرت در سینه‌ام از هیجان تو میتپد را میشنوی؟
هر شب به فکر تو پرده چشمانم سیاه و هر روز به شوق تو از خواب برمیخیزم و نفس میکشم
فاصله‌ها چه معنایی دارند هنگامی که گرمای عشقت در نزدیکیه من است
تو در اوج خودخواهی‌ات مرا در قلبت
در حصاره عشقت حبس کرده‌ای
و روحم را به اسارت گرفتی
"چه ساده بودم٬
چون زندانی شده‌ام
که به زندانبانش دلبسته است"
حس لمس انگشتان سردی روی گونه‌اش او را به خودش بازگرداند
-م..مالیشکا
و بعد دستش را جلو برد تا صورت زیبا و لطیفش را لمس کند اما دست هایش بین هوا خشک شد
باز هم یه توهم لعنتی بازهم یادش رفته بود که نباید اسم او را به زبان بیاورد تا تصور خیالیش از بین نرود
و باز هم نجوا های نامفهوم همیشگی
