پایم که قلم شد ، قلم از دستم.
با استمرار این قلم را میان انگشتانم میفشارم
نکند....نکند اوهم ترک کندم
نکند کلماتم را بر کاغذ به وصال هم نیاورد
چه میماند از من اگر کلمات هم قصد ترکم کنند و..
و قلم برای من ننویسد.
قلم بهانه‌گیر است یا من با قلم بهانه میتراشم
جوهر چه کاره است در غم دلدار
جوهر چه کاره است در چرخ درد فلک
جوهر چه است در شیون های شبانه
دلم...دلم هوای یار میجوید، غم فراغ دارد و چشم انتظار دیدار
بیا برای یکبار هم که شده بیا
بیا اگر فقط در چشم به هم زدنی باشد بیا
بیا و نگذار اخرین خاطره که با خودت میبرم غم جدایی باشد
بیا و نگذار دیر شود
نگذار نبینمت و ترک جان کنم
بیا و نگذار دیر شود
