
قلم را که به دست گرفتم گویی ناخوداگاهم پر از تو بود قلم از عشقت مینوشت و ساعت ها درحال گذر بودند
کلمات عاجز و دایره لغت پس از هر وصف تو رو به انحطاط میبود
و در جایی از گذر شکاف ثانیه ها کلمات به پایان رسیدند و زمان به پای تو افتاد
قلم پیر شد و زیر پایت جان سپرد
تنها قلبی پابرجا ماند که در خاطراتت همچنان عاشقی مینمود