تو این سن باید قید افسرده شدن رو بزنی چرا که وقتی سقفی بالای سر و غذایی برای خوردن داری نباید زانوی غم بغل بگیری مثلا!
اصلا نباید انتظار تشویق شدن از طرف پدر یا مادر رو داشته باشی زیرا هر چقدر هم بهتر باشی
باز هم از دختر عمه زهرا کمتری چرا که اون هر وقت که مهمان به خونشون میاد فقط تو اشپزخونه مشغول ریختن چاییه
همین یک صفت اون باعث میشه از تو بهتر باشه اصلا هم مهم نیست که تو تیزهوشان قبول شده باشی و مقاله هات رتبه اورده باشن
همیشه دختر هایی که خودشون رو برای شوهر اماده میکنن عزیز ترن!
گاهی همه توانت را می گذاری که خود را برای انها اثبات کنی و و قتی که به خود می آیی همه توانت رفته و جانی در کالبد نداری اما هنوز به چشم نمی آیی
حال مشکل بدتری که داری این است هنگام عصبانیت و دعوا نمی توانی اشک های خود را کنترل کنی نمی توانی عصبانی شوی و همه وسایل های خانه را داغان کنی فقط اشک میریزی و انها می گویند
دختر است دیگر!
حال نه میتوانی اشک هایت را کنترل کنی نه می توانی حرفت را بزنی و بیشتر از هر زمان دیگری از خود متنفر شدی و نمی خواهی سر به تنت باشد.
کسی را نداری تا با او حرف بزنی و او تو را بغل کند چون همه افراد مهم زندگیت را پشت گوشی داری
در نتیجه تو همه نفرتت را سر کاغذ خالی می کنی
داد ها و فریاد هایت را در کاغذ خفه میکنی
نترس
نوشتن اشک هایت را پاک میکند تو را به آغوش میکشد و میگذارد هر چقدر از این دنیا کینه داری سر او خالی خالی کنی
او را خط خطی میکنی ،پاره میکنی ، تنش را با قلم شرحه شرحه میکنی و او هنوز تو را در اغوش دارد آنقدر به حرفهایت گوش می دهد که خودت خشته شوی از حرف زدن و در آغوشش به خواب بروی.
این است نوشتن
اشک های مرا پاک کرد سردرد مرا گم کرد و حال من مانند طفلی صغیر در آغوشش نفس میکشم عطر درخت های زنده را،عطرچوب،عطرکاغذ،عطر همه چیزهایی که در زندگی ام کم دارم.
