تنگ دالان

شهری زعجایب های بیکران دارم

در دل کوه و سنگ، آب روان دارم

شرشر آب زلالش میرسد تا برکه

گندم وجو، از قدیم ،آسیابان دارم

قلعه وجویبار و حوض و درخت

توندیدی؟ آسمانی نقره باران دارم

مردمانی خونگرم و اصل ونجیب

سفره ای پُرزِنان گرم، فراوان دارم

گرمَک وطالبی ام چون شهد عسل

خاک حاصلخیز و آب روان دارم

کوه و تپه، دشت وصحرا، آبُ رود

تاکه چشم کارکند، من بیابان دارم

زین همه زیبایی من ببالم برخود

که شهری آباد،چون تنگ دالان دارم

شاعر خوش ذوق زلیخا خرمی📜

زلیخا خرمی