
به بهانه بودن پاییز می خواهم از رنگ ها بگویم.
از زیبایی پاییز که پر از بودن و نفس کشیدن است
چه کسی می گوید پاییز دلگیر است؟ پاییز پر از رنگ است. پر از شور است. پاییز صدای مرغان مهاجر است که از تلاطم سال به او پناه آورده اند.
پاییز فصل رسیدن باران است به معشوقه اش زمین. بارانی که قطره هایش برای باریدن منتظر پاییز بودن.
چه کسی می گوید هوای پاییز دلگیر است؟ هوایی که پر از قار قار کلاغ سیاه است که اینبار نوید خوش دارد.
چه کسی گفت پاییز سرد است؟ با این همه رنگ گرم سرمایش کجا بود.
چه کسی گفت پاییز در سکوت می گذرد؟ صدای خش خش قدم هایت را نمی شنوی؟
پاییز باران است و طوفان و ابر و خش خش برگ های زرد و قرمز و نارنجی
پاییز جعبه مدادرنگی احساس دختری است که شکوه طلایی وجودش را روی دیوار آسمان نقاشی کرده است.
او با رنگ زرد زندگی بخشید، شور داد به زندگی درختی که فکر می کرد در میانسالی باید کنج خانه بنشیند.
دختر مو طلایی پاییز با رنگ قرمز عشق را هدیه داد به درختی که میوه هایش را چیده بودند و کلاغ در میان شاخه هایش لانه بسته بود و برای زمستان دنبال آذوقه می گشت.
رنگ های پاییز به درخت میانسال نشان داد که با هر لباسی زیباست.
پاییز همان فصلی است که من قدم زدن با تو را در آن دوست دارم. پاییز همان فصلی است که سوز بادش دستانم را به آغوش جیب کت تو می رساند.
پاییز مهر را دارد پس مهربانی اش را باور کن
رنگ هایش را روی موهای مشکی و سیاهت نقاشی کن، بگذار از میان رنگ طلایی آن آتش عشق بروید.
از بودن های پاییزز بگو، پاییز دیگر دلگیر نیست.
پاییز برای مهربانی فصل ها آمده است.
6 مهر 1400 سه شنبه