
وقتی همه از مولانا و سعدی و حافظ خوششون میاد، من از شعرایی که مشخص نیس واقعا کی گفته و کمتر شناخته شدن، خوشم میاد!
شعرای قدیمی پر بار و مفهومی ان و بنده ی خدا فردوسی ۳۰سالم رنج کشیده برای سرودن شاهنامه اش، اما من فعلا حالمو این شعر توصیف میکنه!
شایدم نکنه و حتی زیادی اغراق آمیز باشه.
از دوستام هر کی شنیده میگه:«او مریم خیلی کیوته!»
استاد فارسیمون گفته بود یه بیت شعر منتخب بیارید، خوشم اومد یه نیم نمره به ۱۰نفرتون میدم.
منم شبش ساعت ۱ شب یادم افتاده بود و هر چی کتاب گزیده شعرم رو ورق زدم چیزی چشممُ نگرفت. گفتم یه لحظه برم تلگرام، ببینم تو سیو مسیج هام چیه.تصورشم نمیکردم شعر سیو کرده باشم.
فرداش که تو جمع خوندم،استادم میگفت خواننده یکم بی اعصاب تشریف داره؛ حالا از کی هست؟میگفتم نمیدونم دکلمه اس انگار!

نمرش که برام مهم نبود و میدونستم شعرای برگزیده بقیه، تا این حد ساده نیست.
بمونه اینجا دلم نمیاد اصلا نباشه!
هیچ هم زیبا نبودی من تو را زیبا کشیدم
بیجهت اغراق کردم دلبر و رعنا کشیدم
از «لئوناردو داوینچی» عذرخواهی میکنم که
این همه عکس تو را مثل «مونالیزا» کشیدم
تو نمیدانستی اصلن شهرزاد قصهها چیست
من هزار و یک شب از موهای تو یلدا کشیدم
دلخوش نیلوفری در گوشهی مُرداب بودی
من تو را مهتابگون تا آسمان بالا کشیدم
نه عسل! گس بود طعمِ بوسههایی که ندادی
من چه احمق خانهات را قصر کندوها کشیدم
چشمِ تو معمولی اما من میان شعرهایم
زورقی با پلکِ پارو در دل دریا کشیدم
من چه بیانصاف بودم با ترازوی دلم که
تار مویت را برابر با همه دنیا کشیدم
با چه رویی بعد از این شعر نظامی را بخوانم
بس که مجنون بودم و بیخود تو را لیلا کشیدم
مرغ ماهیخار بدترکیب! جوجهاردک زشت!
باورت شد که تو را شهزادهی قوها کشیدم؟
دختری زیباتر از تو بعد از این بر میگزینم
دختری که ناز او را از همین حالا کشیدم
بعد از این خوش باش با او میروم از خاطراتت
خاطرت آسوده باشد از خیالت پاکشیدم.