
شعر اول :
هرگز نبوده ای ولی دوست داشته ام تورا
دنیای من خالی از تو اما دوست داشته ام تورا
طعم تمنای یک جرعه ی دگر
من به حد کهنه شراب تنهایی ام دوست داشته ام تورا
بی تو جهانی از شعر زیسته ام ولی
از همه شکسته هایش دوست داشته ام تورا
من از شهری به تبعید پریده ام که در هر کوچه اش
دوست داشته ام تورا
روزی اگر خونین پرنده ای بر پنجره نشست
به یاد آور مرا که دوست داشته ام تورا
شعر دوم:
تو میروی یک روز ولی دوست میدارمت تورا
من به قدر هراس تماشای پروازت دوست میدارمت تورا
من تمام سکوت هارا شنیده ام ولی
به قدر نغمه بودن دوست میدارمت تورا
من تمام شب را برایت ستاره دم کرده ام
من به قدر ترس سرماخوردنت دوست میدارمت تورا
آب میدهم به جوجه بهار رسته از خاکسترت
دیگر از پرواز نمیترسم
دوست میدارمت تورا
شعر سوم :
هرگز نخواهی بود ولی دوست میدارمت تورا
به وقت مستی خواب در کوچه ذهنم میبینمت تورا
در شلوغی هزاران رنگ دوست داشتن
آسمانی دوست میدارمت تورا
من به قدر شورانگیزترین خیال ها در پس شوری واقعیت
دوست میدارمت تورا
تو هیچ جای تاریخ نایستادی من اما
به مسافت دوری نقطه صفر تاریخ دوست میدارمت تورا
تو همسایه هدهد شده ای و من
به اندازه تمام افسانه ها دوست میدارمت تورا
تو آسمان تمام تاریخ بوده ای و من اما
به شکوه رگ پر زمینی ات
دوست میدارمت تورا
شعر چهارم :
تو رفته ای ولی هنوز دوست دارمت تورا
دو بشقاب میگذارم روی میز
به قدر دلهره گرسنه ماندنت
دوست میدارمت تورا
در شانه موهایت را جا گذاشته ای
من به قدر ریسمان آرزوهایم
دوست میدارمت تورا
در یخبندان بی تو امید منجمد است
من به قدر گرمی افتاب
دوست میدارمت تورا
تو کوچ کرده ای به انبوه درختان
و من ، به قدر تک نهال وفا
دوست میدارمت تورا ! :)
دوست دارمت تو را