ویرگول
ورودثبت نام
یاسمینی که میخواستم باشم
یاسمینی که میخواستم باشم
یاسمینی که میخواستم باشم
یاسمینی که میخواستم باشم
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

آیا میشه حس ششم رو توجیه علمی کنیم ؟

رفتم درباره یه موضوع تو علوم شناختی تحقیق کردم

بعد اسون تر توضیح میدمش الان :)))

این که میگیم از فلانی وایب بدی گرفتم یا حس میکنم یک چیزی درست نیست درواقع بخشی از اون چیزی که توی روزمره بهش میگیم حس ششم یا شهود که میتونه ریشه علمی داشته باشه بهش میگن social interoception یا درون حسی اجتماعی

به طور خلاصه یعنی ما فقط کلمات و رفتار ادم ها رو نمیفهمیم و مغز ما علائم فیزیولوژیکی رو ناخوداگاه ثبت میکنه و ما متوجهش نیستیم 

درواقع پایه ش اینه که ما میدونیم چیزی که حس میکنیم با چیزی که درک میکنیم خیلی وقت ها یکی نیست منظورم اینه اون چیزی که اگاهانه میفهمیم همیشه اونچیزی نیست که بدنمون میفهمه و این ناهماهنگی ناخوشاینده

ساده ش اینه اگه حس ما از ذهنمون و تحلیلمون جلو بزنه یه درون حسی اتفاق میفته 🧠

مسئله اینجاست بیشتر وقت ها آدم ها از خودشون نشونه هایی میذارن که تحلیل و فهمیدنشون اسون نیست ولی بدن ما متوجه اون میشه 👣

مثلا ما میبینیم یه نفر به ما لبخند میزنه اما حس خوبی از اون لبخند نمیگیریم چون نشونه ی دیگه ای به ما میگه این لبخند واقعی و مهربانانه نیست مثلا لبخند به چشم ها نمیرسه (توی خنده واقعی اطراف چشم چروک های ریز ایجاد میشه و منظورم از این که لبخند به چشم نمیرسه یه  همچین چیزیه)🙂

یا چیزی به عنوان micro expression که یعنی حالت چهره ی سریع و ناخوداگاه که تو صدم ثانیه اتفاق میفته و هیجان واقعی رو لو میده حتی اگه کسی سعی کنه اونو پنهان یا سرکوب کنه

یا یه نفر حرف خوب و به نظر خیرخواهانه میزنه اما ما ناخوداگاه لحن تن صدا سرعت حرف زدن و حتی حالت بدن اون آدم رو پردازش کردیم اما چون قابل توضیح نیست فقط میگیم حس بدی داشتم یا یه چیزی درست نبود

یعنی بدن سیستم هشداره نه سیستم قضاوت و بدن ما به طور غریزی و تکاملی ناهماهنگی یا تغییر رو تشخیص میده و مغز میتونه این ناهماهنگی ( مثلا همون لبخند تصنعی ) رو به شکل تهدید تفسیر کنه یعنی اول بدن یه چیزی حس میکنه انقباض معده، دلشوره یا تند زدن قلب و بعد ذهن دنبال توضیح میگرده ( و این جا سخت میشه چون مثلا با خودت میگی فلان رفتار که محبت امیز بود چرا حس بدی داشتم و ...) 

بعد یه سری تحقیق رو این موضوع انجام دادن

تو یه ازمایش به ادم ها دو مدل خنده ی واقعی و ساختگی نشون دادن تا  قضاوت کنند و نتیجه این بود که افراد در واکنش به خنده های ساختگی ناخوداگاه مردمک چشمشون گشادتر میشه ! حتی اگه قضاوت اگاهانه و اوردن دلیل براشون راحت نبوده👁

البته این حس همیشه قابل اعتماد نیست چون یه چیزی هست به اسم سوگیری پیشبینی که مغز میاد و الگوهای گذشته رو به همه چیز تعمیم میده و حتی چیز های مثبت رو هم تهدید امیز تفسیر میکنه مثلا کسی که خیانت دیده تو روابطش اعتماد کردن براش سخت میشه  یعنی بدن سیگنال میده اما تفسیر اون سیگنال ها همیشه کار ساده ای نیست:)))

یعنی ما میتونیم به بدنمون گوش کنیم و به حسمون اعتماد کنیم اما باید بذاریم رفتار ادم ها و شواهد هم حرف بزنن و سوگیری پیشبینی یا چیزای دیگه رو باهاش اشتباه نگیریم ✨

علوم شناختیحس ششم
۰
۰
یاسمینی که میخواستم باشم
یاسمینی که میخواستم باشم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید