
معاون وزیر راه و شهرسازی از واگذاری زمین ۲۵۰ متری رایگان به خانوارهای روستایی دارای ۳ فرزند خبر داد و گفت: غربزدهها باعث روند نزولی افزایش جمعیت ایران شدند.عباسی با اعلام اینکه در قالب قانون جوانی جمعیت، زمین 250 متری به خانوارهای روستایی دارای سه فرزند (فرزند سوم متولد بعد از 24آبان 1400) به صورت رایگان واگذار میشود،اظهار کرد، به خانوادههای دارای 4 فرزند با شرط اینکه سن آنها کمتر از 20 سال باشد زمین رایگان تعلق میگیرد. این مقام به اصطلاح مسئول،تاکید کرد: برخی معدن، نفت، موقعیت جغرافیایی و موارد مختلف دیگر را بزرگترین سرمایه میدانند، اما امروز دانشمندان اقتصاد جهان بزرگترین سرمایه اقتصادی را سرمایه انسانی میدانند. متاسفانه در سالهای اخیر با توجه به حرکتی که غربزدهها در این کشور جاری و ساری کردند از این سرمایه انسانی مقداری محروم شدیم و در وضعیت نزولی قرار گرفتیم!!!
نبايد این مسئله را فراموش كرد كه،به موازات رشد سريع جمعیت،سرعت تغييرات در محيط زيست، شتاب فزاینده ای گرفته است. از جمله این تغییرات می توان به تخریب منابع آب و خاک، توسعه شتابان شهرها در سطح ، افزايش ميزان آلودگي و کاهش منابع غذایی با کیفیت و کافی، افزایش بیکاری و اعتیاد، بزهکاری و انواع ناهنجاری اجتماعی و فرهنگی اشاره کرد. لذا، در حال حاضر،محدوديت منابع طبيعي و امكانات زيستي كرهزمين در كانون توجه صاحبنظران مباحث توسعه و مدیریت و نظام برنامه ریزی کشورها در حوزههاي مختلف، قرار گرفته است. می توان گفت بین تغييرات محيط زيست و منابع طبيعي و رشدجمعيت، رابطه مستقیم و معنی داری وجود دارد.
بررسی رابطه ميان جمعيت، محيط زيست و منابع طبيعي، مستلزم ملحوظ داشتن مولفه های مختلفی، مانند جغرافیا، زمينشناسي اقتصاد، جمعيتشناسي، جامعهشناسي،اكولوژي انساني و گياهي، و هواشناسي و حتی موضوعات فرهنگی و سیاسی و سطح فناوری ها است . از طرفی،در طول تاریخ،مسائل و مشكلات ناشي از رشد بيرويه جمعيت و اندازه بهینه و مناسب جمعيت از موضوعات و مباحثی بوده است که همواره توجه صاحبنظران و مسئولان را به خود معطوف داشته است.و از این منظر،ایجاد تعادل بین میزان جمعيت و منابع، یکی از مهمترین وظایف و رسالت دولت ها و حکومت ها می باشد. فی الواقع،عقل و منطق ایجاب می کند که، باید بین تعداد جمعيت بايد به میزان مواد غذايي یک تعادل برقرار شود. قدر مسلم منابع تولید غذا،به ویژه اراضی كشاورزي را نميتوان به موازات رشد سـريع جمعيت افزایش داد؛ بنابراین، افزایش بی رویه جمعیت، علاوه بر تبعات منفی فراوان، منجر به فقر مهلک خواهد شد؛به گونیکه,تئوریسین ها و صاحبنظرانی که، موضوع جمعیت را از جنبه دینی،انساني و اخلاقي مورد توجه قرار می دهند،نمی توانند برای این مشکل،راه حل مناسبی ارائه نمایند. برخی بر اين باور هستند كه،افزایش بی رویه جمعیت،یکی از مهمترین عوامل تولید فقر و فلاکت است، بنابر این، نظام طبيعت، از طريق عواملي مانند انواع بیماری ها، حوادث غیر مترقبه مانند سیل، زلزله، آتش سوزی و جنگ، بین جمعیت و منابع تعادل برقرار می کند.
اگرچه،در برهه ای از تاریخ، التهاب نگاههای بدبینانه و مالتوسی به مقوله جمعیت،با پیشرفت سطح تکنولوژی و انقلاب سبز و افزايش توليدات مواد غذايي،تا حدودی فروکش کرد؛ لیکن، تشدید روند افزایشی جمعیت و نهادینه شدن فرهنگ مصرف زدگی و به تعبیر درست تر جنون مصرف،بار دیگر،زنگ خطر کاهش مواد غذایی و تشدید فقر و گرسنگی و بیماری های ناشی از آن به ویژه، سوء تغذیه را به صدا درآورد؛ کما اینکه، امروز تعداد زیادی از جمعیت در کشورهای مختلف دنیا از نه تنها از دسترسی به تغذیه مناسب محروم بوده و دچار سوء تغذیه رنج هستند؛ بلکه،از گرسنگی رنج می برند.بنابراین،تکنولوزی و پیشرفت های علمی، تا حدودی می توانند به حل این مشکل کمک کنند؛ ولکن، درمان و علاج همه دردهای ناشی از این بیماری نیستند.
لذا؛ اگرچه،از سوی تئوریسین های خوشبین،مالتوس بدبین، به دلیل طرح موضوع عدم توانايي بشر براي تأمين مواد غذايي و اسباب معيشت در جمعيتهاي كنترلنشده و همچنین استدلال های او مبنی اینکه،كه رشد توليد مواد غذايي و تكثير نسل، به دلیل تبعیت از قاعده تصاعد حسابی و هندسی،كاملاً نابرابر است؛مورد نقد ، نکوهش و تکفیر قرار گرفت؛ لیکن، به زودی متوجه شدند که مالتوس خیلی هم بیراه استدلال نکرده است و به این نتیجه رسیدند که،با گذشت زمان شكاف ميان اين دو افزايش می یابد و روزي فرا خواهد رسيد كه، زمين قادر به تأمين مواد غذايي این جمعيت رو به رشد ، نخواهد شد.امروز، می توان به اهمیت نظریه مالتوس، که بر اساس آن،کمبود و محدوديت منابع طبيعي و غذایی،از طريق عواملي مانند فقر و بدبختي، تعداد جمعيت را در سطح و اندازه اسباب معيشت ثابت نگه می دارد.البته، دلیل هجمه زیاد به ديدگاه مالتوس، بخاطر این است که،او صرفا عامل جمعیت را، عامل محدودیت های منابع می داند و نقش دیگر عوامل، به ویژه سوء مدیریت های مسئولان و حاکمان،توليدات نيروي كار و كارآمدي و كارآيي بازاررا مورد توجه قرار نمی دهد. اما در دوره اخیر، صاحبنظران حوزه های مختلف، این مقوله را با رویکرد سومی مورد بررسی قرار داده و تلاش می کنند تا موضوع تعادل ميان جمعيت، محيط زيست و منابع طبيعي و بيان آن را به صورت کمی روایت کنند و از ناروایت ها و گزاره های غلط،اجتناب کنند.
لذا،شایسته است،در مقوله افزایش جمعیت،ضمن اجتناب از نگاههای افراطی و تفریطی و تصمیمات احساسی و غیر علمی و اقدامات عجولانه،رویکرد بینابینی را انتخاب کنیم و به جمعبندی كنفرانس جهاني جمعيت سازمان ملل متحد در سال 1974 كه ،" رشد جمعيت همراه با عوامل اجتماعي و افزايش مصرف سرانه را از جمله عواملي ارزیابی می کند كه،منابع طبيعي و محيط زيست را تحت تأثير قرار ميدهند،لذا، به هنگام سياستگذارهاي جمعيتي،عرضه مواد غذايي و ويژگيهاي آن باید مورد توجه قرار گيرد و کشورهاي توسعهيافته سياستهاي مناسبي در زمينه جمعيت،مصرف و سرمايهگذاري و نيز ايجاد نياز ذهني براي بهبود اساسي در برابري و مساوات بينالمللي اتخاذ كنند"؛پایبند باشیم.
با تاکید بر این نکته مهم که،افزایش جمعیت بی کیفیت و آموزش ندیده و فاقد مهارت،با این تصمیمات احساسی و عجولانه و بدون مطالعه و کار کارشناسی در برهوت تدبیر و عقلانیت کارگزاران و مدیران ارشد و بی مسئولیتی مسئولان،از جمله این مقام مسئول،نه تنها منجر به رشد و توسعه کشور نخواهد شد؛ بلکه،آسیبها و ناهنجاری اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی سیاسی، مانند بیکاری،اعتیاد،طلاق، خودکشی،انواع بزهکاری،نابرابری های شدید اجتماعی و اقتصادی،گسل طبقاتی، تشدید پدیده شمال جنوب در شهرها و در بین شهرها و روستاهای مختلف در پهنه سرزمین و مالا تشدید پدیده فقر،بیعدالتی و تبعیض های نا روا، ایجاد اندک گوژهای توسعه و مغاک های توسعه نیافتگی،فقر و محرومیت بیشمار،حاصلی در پی نخواهد داشت.