
اگرچه، در طرح تفصیلی و طرح جامع شهر تهران،برجسازی در پایتخت،بویژه در خیابان و کوچه های باریک و کمعرض،از خطوط قرمز شورایعالی شهرسازی و معماری است و مدیران شهری همواره،نسبت به برجسازی در این محلات،معترض هستند؛اما،معلوم نیست، شهرداری تهران،بر اساس کدام منطق کارشناسی و فنی،مجوز این هتل را که دومین برج بلند تهران است، صادر کرده است.درحالیکه،مجوز ساخت این هتل را کمیسیون ماده 5 صادر کرده است؛ لیکن، اعضای کمیسیون مزبور نسبت به ساخت این پروژه در محدوده خیابان فرشته معترض هستند؛بهطوریکه،تندگویان،یکی از اعضای کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران، ادامه ساخت این پروژه را خطری برای ساختمانهای مجاور آن عنوان کرده است.اما او در عین حال، اظهار کرده است،درحال حاضر این پروژه پروانه ساخت کمیسیون ماده 5 را دارد و اینکه، در مصوبه کمیسیون ماده 5 برجسازی در آن منطقه پیشبینی شده و عملیات ساخت پروژه هتل فرشته پاسارگاد قانونی است.
هتل فرشته در زمینی به مساحت 4574 دارای زیربنایی بالغ بر 110هزارمترمربع، با ارتفاع 230متر و در 54 طبقه شامل 9 طبقه پارکینگ، هفت طبقه تجاری- اداری و فروشگاههای صنایعدستی و سالنهای کنفرانس، سه طبقه تاسیسات، چهار طبقه مراکز تفریحی و رستوران، یک طبقه لابی مجلل و 30 طبقه هتل در حال ساخت اس و قرار بود سال 97 به بهرهبرداری مبرسد. فاجعه بار تر اینکه،غفرانی،رییس نظام مهندسی استان تهران،ضمن اظهار بی اطلاعی درباره وضعیت گودبرداری این پروژه و ایمنسازی آن،گفته است که، مجوز و پروانه ساخت این پروژه ،توسط کمیسیون ماده 5 داده شده است و اگر مشکلی پیش بیاید، سازمان نظام مهندسی به مسائل فنی آن ورود میکند.


هتل فرشته،با ارتفاع حدود 230متر، قرار است دومین ساختمان بلند تهران بعد از برج میلاد باشد؛حال اینکه، این ساختمان با چنین زیربنا و ارتفاعی در یک خیابان کمعرض قرار گرفته است و خیابان مجاور هتل فرشته ،تنها پنج متر عرض دارد. این در حالی است که، این مجتمع تجاری- گردشگری، بار ترافیکی در منطقه را بسیار افزایش خواهد داد.اما مدیران ذیربط و مالکان پروژه،مدعی هستند که، ارتفاع این هتل کمتر از برجهای منطقه است؛ بنابراین، این پروژه مشکل ارتفاع ندارد.از سوی دیگر 14طبقه از این برج زیر زمین ساخته میشود و 47طبقه در روی زمین احداث خواهد شد.

این آسمانخراش غول پیکر که سرمایهگذار شخصی است،و طبق برنامه و بر اساس اظهار سازندگان آن قرار بود در سال ٩٧ به بهرهبرداری برسد و کمترین میزان سرمایهگذاری برای ساخت آن ٤٠٠میلیارد تومان برآورد شده بود. اینکه، چطور مدیریت شهری اجازه داده است برجی با این ابعاد در یک خیابان ٨ متری در الهیه تهران ساخته شود ،مهمترین سوالی است که به نظر میرسد کمیسیون ماده پنج و معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران باید به آن پاسخ بدهند. البته مدیران شهری، در ادوار مختلف،از اینگونه ساخت و سازها،در راستای سیاست های حمایت از سرمایه گذاریهای بزرگ تجاری در تهران در قالب مالها و هتلها دفاع کرده اند؛این در حالی است که، سهم مدیریت شهری از اینگونه سرمایه گذاری ها بسیار ناچیز است و متاسفانه،سودهای نجومی حاصل از این ساخت و ساز ها، عمدتا به حلقوم اصحاب ثروت و رانتخواران سرازیر می شود؛همیشه اینگونه است،هر چقدر قدرت نهادها و مدیران شهری در مدیریت شهر،جریانات اقتصادی-اجتماعی و کالبدی شهر ضعیف و ناکارآمد باشد،رانتخواران و سوداگران فعال در بازار مکاره زمین و مستغلات شهری، به بازیگران اصلی در توسعة شهری و تولید فضای رانتی تبدیل میشوند.ازآنجاییکه،بارزترین شـکل رانـت جـویی،بـاز تـوزیعی انتقال پول از فرد یا گروهی به فرد یا گروه دیگر است؛لذا،چنانچه،روش های تخصیص زمین،به منظور توسعه شهری،منجر به غلبه ارزش مبادلاتی بر ارزش مصرفی زمین بشود،بستر بـرای رانـت جـویی بـاز توزیعی و ساخت شهری متناسب با آن مهیا می شود.و امروز،به دلیل غلبـه الگـوی رانتـی عرضـه زمین و صدور مجوزها و سیاست های فراتر از ابتذال توسعه شهری تهران،که علاوه بر سیاست های کلان مدیریت های شهری که عمدتا از طریق شورایعالی معماری شهرسازی و معماری و طرح های توسعه شهری تهیه شده در این نهاد، اعمال می شود؛عمدتا متاثر از تصمیمات کمیسیون ماده 5 قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران شهر تهران است؛ساخت شهری زشت،شلخته و ابتذال گونه ای شکل گرفته و به دلیل عدم توزیع عادلانه توسعه در مناطق مختلف شهر،فاصله شمال و جنوب شهر،به طرز رقت انگیز و فاجعه باری،افزایش یافته است.با تاکید بر اینکه،ابعاد فراتر از فاجعه این سبک از مدیریت شهری،در شرایط بحران و بروز حوادثی،نظیر سیل،زلزله،آتش سوزی و ...،به شکل عریان تری،متجلی خواهد شد.