ویرگول
ورودثبت نام
ایزابل بروژ
ایزابل بروژبه وقت غم"ایزا" و در روزهای شادمانی "بل" صدایش می‌زدند!
ایزابل بروژ
ایزابل بروژ
خواندن ۶ دقیقه·۱ سال پیش

تخصص من توی ندونستنه

باید یه چیزی بنویسم تا ناراحتیمو فراموش کنم‌ ولی نمیدونم چی بنویسم.

صدای ممدرضا توی ذهنم پلی میشه: اینم که هیچ وقت نمیدونه. راس میگه‌. من همیشه اولین واکنشم به یه اتفاق ندونستنه. البته خب ممدرضا اینو موقعی گفت که آرمین ازم پرسید خصوصیات مردادیا چیه. و جواب به این سوال سخته. اولا بخاطر اینکه خب بیخیال دیگه واقعا ماه تولدت قراره چیو راجع بهت بگه؟ دوما این مسئله که من و ممدرضا و آرمین هر سه نفرمون مردادی‌ایم یکم عجیبه و باعث میشه نتونم هیچ خصوصیت مشخصی رو بگم. به عنوان مثال اگه بگم مثلا سادن، ممدرضا بزرگترین تکذیبشه و آرمین بزرگترین تایید. خودمم نمیدونم. (آره دوباره نمیدونم). یا اگه بخوام مثل اونیکی محمدرضا بگم مهربونن مردادیا بازم مسخرس دگ، نیست؟ کجای یکی مثل ممدرضا به مهربونا میخوره؟ باز منو آرمین یه چیزی. در هر صورت ممدرضا اغلب اوقات درست میگه ولی درستی تنها چیزیه که درون خودش وجود نداره. رو مخمه.

صدام هنوز گرفته‌س. واقعا خستم از سرماخوردگی کاش بس شه کار و زندگی دارم. دوشنبه انقدر حالم بد بود که بعد از میس کال‌های فراوان از طرف دریا و فحشای رکیکه توی پیاماش به زور از تخت بلند شدم یه میکاپ هول هولی و دوست نداشتی کردم و سعی کردم خط چشم نازکی که بهم نمیومد رو با لیپ کامبوی مورد علاقم جبران کنم ولی بازم فایده نداشت. و در نهایت هم کل مسیر خونه تا گیم نت رو به ممدرضا فحش دادم. نمیدونم چرا.

ممدرضا معتقده که دلیل شناخت خیلی زیاده من از خودش و آرمین و محمدرضا اینه که دریا از قبل آشناییم باهاشون همه چیز رو بهم گفته و کلی پشت سرشون حرف زدیم و فلان. کلیم ازم سوتی گرفت راجع به این موضوع. خب این تا حدودی درسته. یعنی این بخش که دریا واسم تعریف میکرد درسته اما برداشت آزاد بود همیشه. و شناخت یکی مثل ممدرضا حتی نیازی به حرفای یکی دیگه نداره. از اولین باری که عکسش رو دیدم و منفی‌ترین وایب ممکن رو گرفتم شناختمش. حتی آتوسا هم فقط با یه عکس شناختش . هنوزم بهش میگه پسره‌ی دریده و واقعا حق‌ داره.

حس خالی بودن میکنم. مخصوصا از دوشنبه این احساسات درونم بیشتر شده.

غزل موهاشو رنگ کرده. خیلی بهش میومد. وقتی دیدمش ناخوادگاه کلی ازش تعریف کردم. ولی وقتی خیلی رندوم ازش پرسیدم کدوم آرایشگاه رفته ولی با کلی پیچوندن نگفت. خب چرا واقعا:)؟الان من چیکارم:)؟

از اینکه آدما باعث میشن بابت صداقت رفتاریم حس احمق بودن بهم دست بده متنفرم.

رفتار محمدرضا با خودم رو دوست دارم. می‌دونم دلیلش چیه و میدونم که قرار نیست من به اون دلیلش جواب مثبت بدم‌‌. و امیدوارم که حالا حالاها حرفی ازش نزنه. ولی خب حسی که ازش میگیرم دقیقا نقطه مقابل حسیه که ممدرضا میده. (از تشابه اسمیشون خستم). محمدرضا حس راحتی و امنیت میده. و من دوشنبه خیلی نیاز داشتم به همچین حسی. کاش یکم بلدتر بود زندگیو. شاید اینجوری منم میتونستم یه شانسی بهش بدم.

محمدرضا فقط یه دست توی مونترال منو برد. و انقدر بردای خودم عجیب بود که شک کردم و ازش پرسیدم: داری بهم رحم میکنی؟. تهشم نفهمیدم واقعی بود یا نه. و دقیق تو همون نقطه‌ای که من مغرور از بردام بودم اون پسره مهدی اومد. وای رو مخ. بهش باختم. اصلا همشم تقصیر محمدرضا بود. چون داشت راهنماییای اشتباهی میداد بهم هول شدم نتونستم تمرکز کنم. کاش یه بار دیگه بعدا با مهدی بازی کنم و ببرمش تا عقده‌م برطرف شه. و مرسی از آرمین که اومد باهام بازی کرد و بهم باخت و تهش گفت: آبرومون رفت. واقعا نیاز داشتم قبلِ رفتن از گیم نت همچین چیزیو بشنوم‌.

همش به این فکر می‌کنم که آرمین حکایت همون سلطانیه که بخاطر شک شدیدش به همه اطرافیانش سال‌ها هر روز صبح زهر میخورد‌. و وقتی که باز هم بعده کلی پیشگیری از طرف پسرش بهش خیانت شد و خواست خودش رو با زهر بکشه نمُرد و عذاب کشید.

شیرازی امروز مهربون بود خیلی. هر وقت استرس نداره مهربونه. ولی امان از وقتی که استرس بگیره و یکی هم بهش چهار تا حرف بزنه. اونموقع‌ست که باید دو تا پا دیگه‌ هم قرض بگیری و فرار کنی. شنبه قربانیه این استرسش ابدارچی بیچاره بود. شیرازی هر حرفی که دلش میخواست به اون مردا بزنه رو به ابدارچی زد. مخصوصا وقتی که بخاطر دیر چایی اوردنش بهش گفت فکر کردی من کم کسیم که من رو تهدید میکنی؟ آدم عجیبیه. امیدوارم فردام آروم باشه واقعا.

دکتری که رفتم پیشش واقعا دوست‌نداشتنی بود. یه ادم بی‌تجربه‌ی کم‌ سن و سال که تا اینجاش مشکل به حساب نمیاد ولی به بدترین شکل ممکن داشت ادای دکترای حاذق و با تجربه و سن بالا رو در میورد. خیلیم سعی میکرد مثل اونا حس تعهد و دلسوزی داشته باشه اما نداشت. خیلی تصنعی بود خلاصه و شوخیای بی‌مزه‌ای هم می‌کرد. میتونم به عنوان یک شخص "ادایی" بین قشر پزشکی و درمانی معرفیش کنم. موقعی که داشت فشارم رو میگرفت ناخنم رفت تو دستش. و واقعا دلم خنک شد. اما بعدش باز از همین مسئله هم برای ادایی بازی و شوخیای بی‌مزه استفاده کرد. اخه منو ببین مرد! من نمیخندم. من واقعا نمیخندم!

توی تایمی که داشتم سرم میزدم واقعا حوصلم سر رفته بود و هیچکسم جز من اونجا نبود. که یهو با ورود یه اقایی که من نمیدیدمش و از صداش حدس زدم همون دکترست همه چی عوض شد. اومد یکم چرت و پرت گفت و بعدش رفت. یه جورایی با یکی از دو تا زنای مسئول تزریقات اونجا لاس زد. تا پاش رو از اتاق بیرون گذاشت اون دو نفر شروع کردن پشت سرش حرف زدن مخصوصا یکیشون. طبق تحقیقات من قضیه اینطور بود که: یکی از اون زنا اکسش بود. و این مرتیکه هم زن داره. این زنه هم بچه داره و جدا شده. بعد این مرده ام یه شخصیت نارسیسیت روانیه که بخاطر موقعیتش دخترا و زنای زیادی دورشن و اینم حسابی سواسفاده میکنه و در نهایتم مثل آشغال میندازشون دور و تحقیرشون میکنه. دقیقا لاسش با اونیکی هم با این موضوع بود: برات یه جا کار پیدا کردم تو فلان کلینیک خیلی به دردت میخوره زندگیتو عوض میکنه. باید از خداتم باشه. فقط از طریق من میتونی این کار رو بدست بیاری. به اونیکی هم گفته که فلانی رو معرفی کردم فلان جا استخدام شده میخواستم برای تو این کار رو جور کنم ولی تو لیاقتشو نداری. دختره هم داشت از این حرف میزد که مردای خیلی بیشتری هستن که کارای خیلی بهتری براش پیدا کردن. اونیکی دختره اما در جواب فحشای این خانمِ اکس سکوت میکرد. بنظرم قربانی جدید این اقا ایشونه. و خلاصه که همچینم از اقا ناراضی نیست حتی اگه دوست صمیمیش اکسه فشاریه این مرد باشه‌‌‌. راستی مرده هم الان یه دوست دختر جدید داره که خانمِ اکس اینجوری ازش یاد کرد: قیافش رو ببینن فکر میکنن مادرشه سنش رو بپرسن میگن دخترشه‌. اره دیگه همینا. راستی طرف دکتره نبودا. قضیه جذابی بود خلاصه. با کلی کاراکترای خاکستری. یکم احساس خوشبختی کردم‌ حقیقتش بعده شنیدن این داستان. بگذریم. دختره هم کلی از ناخنام تعریف کرد. خوشحال شدم.

ساعت پنج صبحه و دریا گفت ساعت ده صبح بریم برای مژه. کاش مسخره نبود که بابت چنین چیزی گریه کنم. واقعا الان نیاز داشتم گریه کنم.

حسم بعد از دوشنبه:
حسم بعد از دوشنبه:

کاش آرمین انقدر ساده نباشه و گول ممدرضا رو نخوره. همش حس میکنم یه روز ممدرضا خیلی بد بهش ضربه میزنه.

کاش صدام زودتر درست شه چون الان واقعا توانایی چک پاس کردن باهاش رو دارم.

و کاش کمتر غمگین باشم‌. کمتر به خودم سخت بگیرم. کمتر بعده هر اشتباه خودم رو اذیت کنم. من دارم سعیم و میکنم. کاش بفهمم در واقع همینه که ارزشمنده. من دارم زندگیمو میکنم. ولی چرا انقد زندگی کردن رو برای خودم سخت‌ میکنم؟

ایزا تو واقعا چی می‌خوای از زندگی؟

۷
۲
ایزابل بروژ
ایزابل بروژ
به وقت غم"ایزا" و در روزهای شادمانی "بل" صدایش می‌زدند!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید