حدود 2 سالی میشد که کارشناس شبکههای اجتماعی و کپیرایتر گروه آموزشی پرش بودم و در کنارش تولید محتوای ویدیویی هم انجام میدادم. روزها از پی هم میگذشت و من همچنان با یه ترس بزرگ دست و پنجه نرم میکردم و از مطرح کردن یه موضوع فراری، اون موضوع چیزی نبود جز: تولید محتوای متنی یا همون نوشتن وبلاگ.
هر بار که توی صحبتهامون میرسیدیم به این موضوع که برای کارشناس محتوای حرفهای شدن باید محتوای متنی هم تولید کنی، توی دلم میگفتم: من هیچوقت نمیتونم و حالا شاید یه روز شروع کردم ولی اصلا معلوم نیست کی!!!!
تا اینکه یه روز مدیر دیجیتال مارکتینگمون بهم گفت: فلانی رو یادته؟ (یکی از همکارای قدیمی) گفتم: آره
گفت: باشگاه محتوا شرکت کرده، بهنظرم یه سرچ بزن ببین اگه هنوز مهلتش تموم نشده تو هم شرکت کن. همونجا بود که برای اولین بار کلمه باشگاه محتوا به گوشم خورد و کنجکاو شدم.
رفتم به همون همکار قدیمی پیام دادم و در مورد باشگاه محتوا ازش پرسوجو کردم. اونجا بود که متوجه شدم فصل ششم باشگاه محتوا تموم شده، تصمیم گرفتم که بیشتر با باشگاه محتوا آشنا بشم و بدونم اصلا چه خبره و توی این دوره چیکار میکنن. توی اینستاگرام آیدی رو سرچ کردم و متوجه شدم ثبت نام فصل ششم تازه تموم شده و برای شروع فصل هفتم باید فعلا صبر کنم. با خوندن سرفصلهای دوره دیگه مطمئن شده بودم که الان وقتشه که با اون ترس بزرگم کنار بیام و منتظر ثبت نام فصل هفتم موندم.
بالاخره زمانش رسید و منم مثل بقیه متنم رو فرستادم و نوبت مصاحبه تعیین شد، بهشدت استرس داشتم و با خودم میگفتم: یعنی چی میپرسن؟ نکنه من قبول نشم و هزارتا فکر و خیال دیگه. تا اینکه روز مصاحبه فرارسید و با آقای داریان و هلیای عزیزم که صحبت کردم از استرسم کم شده و من بهعنوان دانشجوی شبانه پذیرفته شدم.
به هیچ عنوان بدقولی نکنیم (هرکی بدقولی کنه از ما نیست)
وقتشناس باشیم، حتی اگه شاغلیم زمانمون رو طوری برنامهریزی کنیم که بتونیم سرکلاسها حضور داشته و تکالیف رو انجام بدیم.
بتونیم در کنار هم کار گروهی انجام بدیم و روحیه کار تیمی رو درون خودمون تقویت کنیم.
باید بدونین که اینجا جا زدن معنی نداره، وقتی شروع کردی باید تا تهش بری. شاید اولش هماهنگ شدن و انجام تکالیف براتون سخت باشه اما شیرینه. حس رقابت در کنار رابطهای دوستانه رو اینجا تجربه میکنین که به نظر من همین موضوع یکی از جذابیتهای باشگاه محتواست.