
هیچوقت اون حرف تاریخی مامانم رو یادم نمیره. ???♀️
اون روز داشتیم درمورد نوشتن رمان و نویسندگی من بحث می کردیم.
مامانم می گفت من نباید این قدر رمان ها و داستان های ترسناک بنویسم. برا روحیم خوب نیست و بِل و بِل و بِل......
گفتم خب مامان پس چیکار کنم؟ من این ژانر رو دوست دارم. مطمعنم بقیه هم این ژانر رو دوست دارن!
اما او دراومد یه ایده ای داد که تا عمر دارم فراموشش نمی کنم:
_ خب چرا ژانر طنز و ترسناک رو باهم مخلوط نکنی؟؟؟
من اولین چیزی که با این جمله مامانم به ذهنم خورد این بود که
یه زامبی و یه انسان نشستن روی قبر مرحوم فردوسی و دارن تخمه می شکنن و هِر هِر می خندن و به قول معروف گل می گند و گل می شنوند.

اصلا حتی تصورش هم وحشتناک بود?
مثل این می موند که نمک رو با شکر باهم بخوریم. اوق.

اینقدر بدمزه و غیر قابل تصور.
اصلا تن نویسنده های ژانر های ترسناک و طنز تو گور لرزید با این پیشنهاد مامانم.
قیافه خودم موقع شنیدن این ایده:

قیافه مامانم که فکر می کرد بزرگترین و بهترین ایده ی جهان نویسندگی رو به من داده :

بنظرم مامانم استعداد خوبی برای کمدین شدن داشت?
هروقت انسان تونست شکر و نمک رو با هم قورت و بده و تازه ازش خوشش هم بیاد، من هم داستان ترسناک و طنز رو باهم مخلوط می کنم که با این حساب میشه
وقت گل نِی.
کی نمک رو با شکر تاحالا امتحان کرده؟ یا کی تاحالا داستان ترسناک و طنز رو اینطوری شنیده؟ هرکی تجربه داره لطفا بیان کنه???♀️
شاید منم یه روزی تونستم داستان طنز و ترسناک ای بنویسم که تن نویسندای مرحوم تو گور به لرزه نیوفته. ??♀️?
از نظر شما یه داستانی که هم طنزه و هم ترسناکه چطوریه؟ مثل نظریه ی زامبی تخمه شکن من که نیست؟
به دور از شوخی آیا واقعا میشه این دوتا ژانر رو باهم مخلوط کرد؟ آدم هم بترسه هم بخنده؟
سیستم کنترل احساسات و ایمنی بدنش دچار “اِرور، پیلیز وِیت (Error please wait/ارور لطفا کمی صبر کنید“) نمی شه؟

آهان این هم قیافه ی من بود وقتی واقعا نمک رو با شکر خوردم?☝?
گلاب به روتون کلیه هام نابود شد ???♀️
اینو گفتم شما دیگه نرید امتحان کنید، هنوز به کلیه هاتون نیاز دارید.

شب و روزگار تا نوشته های بعدی از ذهن مریض من، خوش.