ویرگول
ورودثبت نام
امیرحسین
امیرحسین.
امیرحسین
امیرحسین
خواندن ۲ دقیقه·۲ سال پیش

[ نوشتن سخته اما ]

1.من هر روز مطالبی که به ذهنم میاد رو در گوشیم مینویسم، مسائل رو تحلیل میکنم اما برای مخاطب عام نوشتن یکم منو میترسونه، نه به خاطر ناشی بودن بلکه نگرانم مطالبم مناسب به اشتراک گذاری بقیه نباشه به این خاطر که بازتاب دهنده دغدغه های خودم هستش، ولی همین شروعم برای نوشتن یعنی امیدوارم که حرکت رو به جلویی باشه برای به وجود اومدن فرصتی برای بازخورد گیری درباره نوشته هام چون همون طور که میگن دیکته نانوشته غلط نداره، پس مینویسم تا عیار نوشته هام مشخص بشه.

2.همیشه خیلی دوست داشتم بتونم روزمره بنویسم از چیزای خیلی معمولی و پیش پا افتاده، اما از اون جایی که عمده مطالعه ام متمرکز بر کتاب های علمی هست قلمم خیلی تحلیلی و خشکه و یه جورایی پر تکلّف، شایدم بد نباشه چون هرکسی بلاخره براساس ساختار و چهارچوب ذهنیش مینویسه و ذهن منم خب این طوری شکل پیدا کرده با این حال فکر میکنم بهتره بذارم جریان سیال ذهنم افسار نوشتن رو به دست بگیره نیاز نیست همه چیز با حساب و کتاب باشه. اجازه بدم ضمیر ناخودآگاه جاری بشه یه جورایی مشابه جریان سیال ذهن (stream of consciousness) در نویسندگی، که فکر میکنم این سبک با شیوه ی نوشتن من خیلی سازگارتره چون این شیوه اجازه میده تو لحظه هر چی به ذهن میاد رو بنویسم، و نگران مطابقت با قالب های از پیش موجود نباشم.

3. اخیرا به شناخت جامعه و پویایی های (dynamic) درون اون خیلی علاقه مند شدم همین طور به فرهنگ و اینکه چطور تغییر و تحول پیدا میکنه، باز بخوام نام ببرم به انسان شناسی علاقه دارم که انسان سیر پیشرفتش چطور منجر به زبان، تمدن و پیشرفتش در فناوری شد از اون شکل زندگی بدوی و غیر مدنی رسید به این انسانی که کاملا در سیطره ساختار ها و هنجار ها و چهارچوب های اخلاقی و اجتماع قرار گرفت، این پیچیدگی واقعا حیرت برانگیزه انگار که با گذشت هر دوره تاریخی لایه به لایه بر پیچیدگی مفاهیم و اصولی که انسان باید در زندگی در نظر بگیره افزوده شد.


نوشتن
۷
۷
امیرحسین
امیرحسین
.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید