ویرگول
ورودثبت نام
نوشین نویس
نوشین نویسمن یک کارشناس صنایع هستم که هیچوقت در صنعت فعالیت طولانی مدت نداشته ام و بیشتر در پی یادگیری و هیجان و کارهای هنری و خلاقانه بوده ام و اینجا میخواهم مسیر یکی از رویاهایم را آغاز کنم
نوشین نویس
نوشین نویس
خواندن ۶ دقیقه·۲ ماه پیش

مهاجرت کنم یا نه؟

هفته اول شهریور1405

من از ان دسته از آدمها هستم که زندگی امروزم را دوست دارم و احساس می کنم نقش زیادی برای بدست آوردنش داشتم یعنی همه ی زندگی ام را به دست قضا و قدر و سرنوشت از پیش تعیین شده نسپرده ام و سخت برای هر آنچه که الان دارم تلاش کرده ام .

در چنین مواقعی که اوضاع اقتصادی ایران شدیدا بهم می ریزد و فقر و گرانی بی داد می کند و تقریبا هیچ کسی هیچ کاری نمی تواند بکند جز اینکه سازگار باشد و جون سالم به در ببرد،به فکر فرو می روم و عمیقا ناراحت می شوم نمی توانم به ادم های بیمار فکر نکنم. شاید تنها مخاطب همیشگی افکار من آنها باشند و البته کسانی که عزیزانی دارند که با بیماری های عجیب و سخت دست و پنجه نرم می کنند.نمی توانم به فکر احتمال موجود بودن داروهای خارجی گران آنها نباشم نمی توانم خودم را به جای همراهان بیماران نگذارم. نمی توانم ببینم آدمهایی را که شاهد بیماری عزیزانشان هستند و ذره ذره آب شدن و از بین رفتن عزیزشان را می بینند و هیچ کاری نمی توانند بکنند و حتی آنها که استطاعت مالی هم دارند با نبودن دارو های خارجی تحریم از هم می پاشند و نا امید می شوند.بیمارهای سخت به خودی خود مقابله ی دردناک و طولانی و سرانجام نامعلوم دارند و این شرایط صد برابر این وضعیت را بدتر می کند و من نمی توانم به آنها فکر نکنم و در این تورم وحشتناک معمولی زندگی کنم. دریافته ام خوشبختی برای من مفهوم همگانی دارد من نمی توانم خوشبخت باشم در حالیکه در همسایگی من مادری است که از درد فقر و ناتوانی در سرپرست بودن خانواده اش گریه می کند یا پدری ناشنوا که علا رغم سختی زیاد محدودیت ارتباطی اش ، پیک موتوری مارکت های آنلاین می شود ان هم برای داشتن یک زندگی زیر خط فقر و یا حتی پیرزنی که کار نظافت پله های ساختمان و پارکینگ را دارد در حالیکه از شدت فرسودگی و کار بیش از حد ،بدنش از وسط خم شده است.من خوشبختی را وقتی می بینم که ادم های متناسب با لیاقت و تلاششان دستاورد داشته باشند و بتوانند انعکاس ان را در زندگی خود و حتی فرزندانشان ببینند.

در چنین روزهایی سعی می کنم در خیال خودم در بعضی از راه های زندگی گذشته ام تغییر ایجاد کنم و بعد با خودم متصورم می شوم که چی می شد اگه ان راه را انتخاب کرده بودم؛ چه مسیری داشتم و الان کجا بودم؟

شگفت انگیز است و گاهی قلبم را به درد می آورد و گاهی من را آرام می کند از اینکه انتخاب درست کرده ام و اکنون دستاوردهای فوق العاده ای دارم.

اگر من اینجا نبودم مهاجرت!،خیال همیشگی من است! البته که من مهاجرت داخلی داشته ام ولی خیال من در رابطه با کشورهای دورتر است زندگی کنار آدمهایی که حتی زبان آنها را هم باید یاد می گرفتم تا بتوانم کوچکترین ارتباطی با آنها بگیرم. البته در گذشته تنها در این قسمت توانستم پیشرفت کنم و راه مهاجرت را هموار کنم الباقی موارد مثل تمکن مالی و وکیل و ترجمه مدرک و داشتن پول بسیار بسیار زیاد از عهده ام خارج بود و تقریبا من را به نقطه ی توقف رساند. در آن روزها خواندن زبان انگلیسی و داشتن پس انداز از اندک پول حقوق کارمندی، منهای کرایه خانه و هزینه های زندگی مستقلم ، اولویت من بود.سعی من این بود تا جایی که برایم ممکن است از مستقل بودن در شهری که دوستش داشتم لذت ببرم و با مردمی که حرف من را می فهمند ارتباط بگیرم و زندگی کنم. دقیقا به شکلی که برنامه ریزی کرده بودم زندگی می کردم حتی بهتر بارها در ارتباط با خاطرات مهاجرت داخلی ام گفته ام که من بعد از این اتفاق مهم در زندگی ام شروع به بزرگتر شدن کردم سعی کردم اصیل تر زندگی کنم و توانستم شکلی برای خودم ایجاد کنم که می خواهم و اینها حاصل تلاش بینهایت من بود و اکنون به شکل دستاوردهایم به آنها نگاه می کنم. نهایتا در پیچ و تاب برداشتن قدم های بزرگتر به سمت مهاجرت به کشورهای خارجی و ماندن بین شدن و نشدن این اتفاق بزرگ در زندگی ام با پسری فوق العاده ، شریف و با اصالت آشنا شدم که مسیر زندگی ام را به طور کلی عوض کرد تمام احتمالات ذهنم را بهم زد و در ادامه زندگی هم سفر من شد. اولین و سختترین عدم تفاهم ما بین ماندن و رفتن بود. من در پی اقدامات و بررسی راه های رفتن بودم ، اما او حتی یک درصد حاضر به زندگی کردن در خارج از کشور نبود و من می بایست بین احتمالات کم رفتن و داشتن یار و نرفتن یکی را انتخاب می کردم.حالا سالها از ان روز می گذرد و من اگر بارها و بارها به ان روزگار بگردم باز هم او را انتخاب می کنم .

من اگر7 سال پیش مهاجرت را انتخاب کرده بودم.قطعا تا به امروز هنوز با بهترین دوستم در یک خانه کرایه ای زندگی می کردیم هرروز هرکدام به سرکار می رفتیم و جز بعضی موارد اغلب اخر هفته ها را برنامه می چیدیم.ولی آیا از ان غربی های سرد همدمی برای من پیدا می شد؟خودم را می شناسم مطمئنم پیدا می شد ولی اینکه چقدر احساس جدا ماندگی و دلتنگی داشتم را نمی دانم یا اینکه چقدر حس می کردم باید کنار باید کنار خواهرم باشم  و نمی توانستم. آیا ꞌ زندگی در ارتباط با دیگران معنادار می شودꞌ هنوز هم برایم یک ارزش بود یا ان را به اجبار انتخاب کرده ام؟ آیا می توانستم دایره ای از افراد به دلخواه و به انتخاب خودم اطرافم داشته باشم که ماثر از آنها پیشرفت کنم؟ آیا بعد از گذشت پنج سال کار و تحصیل کارت شهروندی ان کشور را می گرفتم؟ آیا می توانستم با غم از دست دادن خاله ،دایی،دخترعمو و آشنایانم در این سالها به تنهایی کنار بیایم؟آیا می توانستم مستقل زندگی کنم  و از پس مخارج درمانی و زندگی به تنهایی بر بیایم؟ آیا سرانجام  بعد از دست یابی به موقعیت در زمان معین ثابت موفق به ازدواج با مردی اصیل و شریف می شدم؟آیا با توجه به امکانات و رفاه اجتماعی به فرزند اوری فکر می کردم؟آیا آینده ی شفاف تر و قابل دسترس تر از همه لحاظ اعم از مالی ،رفاهی، تحصیلی ،درمانی و... برای خودم می دیدم؟

عمیقا دوست دارم به تمام سوالات بالا جواب منفی بدهم در اینصورت خیالم کاملا راحت می شود که انتخاب درست کرده ام و جایی که الان هستم بهترین جایی هست که می توانستم باشم  در غیر اینصورت از هم می پاشم چونکه برای جبران کردن ان نیاز به یک عمر زندگی دیگر دارد که بتوانم از اول انتخابم را اصلاح کنم.

در نهایت یکی از عقاید من این است که هرکسی نسبت به زندگی و شرایط خودش بیشتر از هرکس دیگری آگاه است و هرکسی برای خودش می تواند بهترین انتخاب را در هر شرایطی داشته باشد البته با علم و آگاهی و داده هایی که برای ان انتخاب باید داشته باشد. و شاید این عقیده هم بخشی از درون من باشد که بخواهد به من ثابت کند که انتخاب درستی کرده ام و عذاب وجدان یا حسرت را در ادامه ی زندگی از من بگیرد!

 واقعیت این است که با وجود این ارزشها و باورهایی که بعد از ان انتخاب در من شکل گرفته است بازهم در چنین مواقعی بهم می ریزم دلم می خواهد روزها با جهان بیرون ارتباطی نداشته باشم ،نخندم یا جایی نروم به فکر خودم  نباشم و تنبیه بشم و گریه کنم و برای نداشتن ان زندگی در خارج کشور عزاداری کنم.

 

زندگیمهاجرتزبان انگلیسیعذاب وجدانانتخاب
۱
۰
نوشین نویس
نوشین نویس
من یک کارشناس صنایع هستم که هیچوقت در صنعت فعالیت طولانی مدت نداشته ام و بیشتر در پی یادگیری و هیجان و کارهای هنری و خلاقانه بوده ام و اینجا میخواهم مسیر یکی از رویاهایم را آغاز کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید