ما روزی به پایان میرسیم ،در واقع کیهان به پایان خواهد رسید
تا به حال به این فکر کرده اید که کیهان ما یا شاید همین نزدیکیها یعنی منظومه شمسی چگونه به پایان میرسد ؟ باید بدانیم که دانشمندان نظرات مختلفی درباره نحوه پایان کیهان بیان میکنند اما همه آنها بر پایان یافتن دیر یا زود کیهان متفق هستند .
دانشمندان با توجه به قانون انبساط کیهانی هابل و همچنین بیگ بنگ و بازسازی گذشته کیهان میتوانند آثار آینده را نیز بیابند .مه رمب (big crunch) یکی از تئوری های قابل توجه کیهان شناسانی است که پایان جهان را پیش بینی می کنند، آنها با توجه به انبساط شتابدار جهان این احتمال را می دهند که طی فرایندی این انبساط و از هم گسستگی به یکباره معکوس شود و انقباظ جهان باعث شود که عامل مقیاس کیهانی به صفر برسد و در این حالت جهان دوباره به حالت اولیه فشرده و چگال خود باز می گردد و با بیگ بنگ دیگر آغاز می شود. نظریه دیگر دیگر مه گسست (big rip) است که سر انجام انبساط کیهان را توضیح می دهد، و بر این اساس تمامی اجرام و اتم ها و ذرات زیر اتمی از هم دور می شوند و این باعث ایجاد شکاف های بزرگی در فضای کیهان می شود و از کیهان چیزی به جز ستارگان خاموش و سیاهچاله ها باقی نمی ماند.
اما همچنان تا زمان شناخت کامل انرژی تاریک که بشر هنوز پس از سالها از ماهیت آن چیزی نمی داند، نمی توان هیچ توضیح کامل و قطعی راجب نحوه پایان کیهان و زمان آن مطرح کرد .
اما همین حوالی ،نزدیکی زمین ما ستاره ای وجود دارد که همه چیز نه برای کیهان بلکه برای حیات ما انسانها به آن بستگی دارد.این ستاره روزی به یک غول سرخ تبدیل می شود و زمین را می بلعد.اما این زمان میلیار ها سال بعد اتفاق می افتد پس برای نسل ما نگرانی ای ایجاد نمی کند اما قطعا اگر آیندگان همچنان در زمین ساکن باشند باید راهی برای خروج از منظومه شمسی پیدا کنند. البته در بلعیده شدن قطعی زمین هم بین ستاره شناسان اختلاف نظر وجود دارد اما خیلی از آنها بر این باورند که خورشید به هرحال زندگی در زمین را مختل می کند چون با افزایش و تورم خود بزرگتر می شود و جو زمین را بسیار گرم و اقیانوس ها و دریاها را خشک و جوشیده می کند .زمان این اتفاق به گفته آنها پنج میلیار سال دیگر است که سوخت خورشید به پایان می رسد در نهایت از خورشید یک هسته داغ کوچک به نام کوتوله سفید باقی می ماند که میلیارد ها سال بعد سرد می شود.
اما یک احتمال دیگر هم درباره برخورد کهکشان راه شیری ما با کهکشان همسایه ما یعنی آندرومدا وجود دارد که با سرعت ۱۱۰ کیلومتر بر ثانیه به ما نزدیک می شود . طی پیش بینی ها این برخورد ۴/۵ میلیارد سال بعد رخ می دهد که طی این برخورد که مثل عبور سایه ها از یکدیگر است ستاره ها و سیارات برخوردی باهم ندارند و این برخورد دو سیاهچاله مرکز کهکشان هاست که با یکدیگر ادغام می شوند و کهشکان بیضوی جدیدی را به نام “ملکومدا” می سازند .
اما احتمال این برخورد طی تحقیقات جدید ۵۰ درصد است زیرا این احتمال وجود دارد که برخوردی صورت نگیرد و آندرومدا فقط از کنار راه شیری عبور کند و این ماده تاریک است که در نهایت سرنوشت را برای این دو کهکشان رقم می زند ، ماده تاریک نامرئی است و کهکشان ها را هدایت می کند و در شتاب آنها تاثیر دارد .در این حالت منظومه شمسی ما به طور مستقیم از بین نمی رود و برخورد اجرام کهکشان با خورشید اتفاق نمی افتد اما امکان دارد مکان منظومه شمسی در کهکشان جدید تغییر کند و خورشید به گوشه منظومه منتقل شود ،و جایگاه قرار گیری سیارات و مدار هایشان متفاوت است .
پ.ن : اگرچه که همه چیز در این جهان بی انتها روزی پایان می یابد اما قبل از آن چشمان ما بر روی همه چیز بسته خواهد شد ،پس باید لحظه لحظه را زندگی کنیم و به دنبال کشف هر چیز کوچک و بزرگی باشیم که انتظارمان را می کشد .
