کرمچاله ها یکی از جذاب ترین مباحث فیزیک و کیهان شناسی هستند که می توانید با آن آشنا شوید، ترکیبی از تلهپورت و سفر در زمان که بسیار هیجانانگیز و بحثبرانگیز است .
نظریه وجود کرمچاله ها اولین بار توسط دو فیزیکدان، آلبرت اینشتین و ناتان روزن در سال ۱۹۳۵ در مقاله ای به نام فیزیکال ریویو منتشر شد .این مقاله وجود پدیده عجیبی در فضا را مطرح کرد که کاملا با معادلات «نسبیت عام » اینشتین جور در می آمد. بر این اساس آنها احتمال وجود یک میانبر کیهانی را مطرح کردند و آن را اینگونه توضیح دادند :
اگر دو نقطه دوردست درون فضا را در نظر بگیریم که فقط با سرعت نور بتوانیم در آن سفر کنیم و با این حال باز هم زمان زیادی می برد ،این میانبر های کیهانی این امکان را فراهم می کنند که از طریق خمیدگی فضا زمان بتوانیم با یک مسیر بسیار کوتاه این دو نقطه دوردست را به هم متصل کنیم .
در آن زمان این میانبر ها با نام (پل کیهانی اینشتین _ روزن ) مشهور شدند .

در سال ۱۹۵۷ فیزیکدان برجسته ای به نام «جان ویلر» روش کار میانبر های فضایی را به حرکت کرم ها در سیب تشبیه کرد. آنها برای خروج از درون سیب از وسط آن میگذرند که درواقع مسیر کوتاه تری از طرفی به طرف دیگر سیب میرسند .از این رو جان ویلر نام این میانبر ها را کرمچاله (wormhole) گذاشت.
از زمان مطرح شدن این نظریه تا به حال پژوهش های زیادی در زمینه کرمچاله ها صورت گرفته که باعث شناخت بیشتر دانشمندان از آن شدند. آنها طبق نظریه نسبیت عام توانستند وجود انواع مختلفی از کرمچاله ها را مطرح کنند در سال ۱۹۸۰ فیزیکدانی به نام «کیپ تورن »که خود از شاگردان جان ویلر بود به همراه فیزکدان دیگری به نام «مایکل ماریس »با معادلات خود نشان دادند که کرمچاله ها نه فقط به عنوان میانبر های فضایی (مکانی) بلکه به عنوان میانبر و تونل های زمانی هم عمل می کنند،یعنی می توان با عبور از یک کرمچاله زمانی به ابعاد دیگری از زمان گذشته_یا_آینده سفر کرد. به افتخار این کشف به این کرمچاله های زمانی (کرمچاله ماریستورن ) گفته می شود .
اما آیا عبور از درون کرمچاله ها ممکن است؟ آیا انسان با عبور از درون آنها دوباره میتواند به مبداء خود بازگردد؟ شاید ورود به کرمچاله ها بلیط یک طرفه باشد و برای ما بازگشتی در کار نباشد .

کرمچاله ها ناپایدارند و عبور از درون آنها می تواند مشکلات زیادی را به همراه بیاورد . برخی از فیزیکدان ها بر این باورند که دهانه کرمچاله ها لحظاتی بعد از گشوده شدن بسته خواهد شد که این باعث می شود نتوانیم از درون آنها عبور کنیم و برای عبور کردن نیاز به یک نیروی قدرتمند ضدگرانشی داریم ، اما بعضی از فیزیکدان ها نظر متفاوتی دارند و نظرشان بر این است که دهانه کرمچاله در مدت مورد نیاز ما برای عبور باز می ماند.به عنوان مثال فیزیکدان انگلیسی «لوک بوچر» با محاسبات خود نشان داده است انرژی بسیار زیاد خلا کیهانی که در تمام کیهان پخش شده باعث می شود که پایداری کرمچاله ها افزایش یابد و دهانه آنها باز بماند و بر همین اساس اگر دهانه کرمچاله ها مدت زیادی باز بماند شاید بتوانیم با عبور دادن سیگنال های الکترومغناطیسی از درون آنها پیام هایی به بعد آینده یا بعد گذشته بفرستیم !
هنوز دانشمندان اثری از وجود کرمچاله ها در فضا پیدا نکرده اند اما باید بدانیم که کرمچاله ها یک نوع راه حل برای فهم نظریه نسبیت عام و خیلی از نظریه های دیگر در فیزیک کوانتوم هستند .
حالا نوبت شماست ،آیا بلیط یک طرفه سفر درون دنیای شگفت انگیز کرمچاله را قبول می کنید؟