ویرگول
ورودثبت نام
الهام
الهامبه امید پیدا کردن تمام رویاها وجادوهایی که تو دنیای واقعی خودمون اتفاق نمیفتن لا به لای دنیای کتاب ها 🔮
الهام
الهام
خواندن ۵ دقیقه·۷ ماه پیش

طنز عجیب زندگی من

قانونی و درستش این بود که در این لحظه به خصوص در حال کار کردن و سر و سامان دادن به انواع و اقسام وظایف و دستوراتی باشم که یکی پس از دیگری با آرامش و وقار تمام بر سرم آوار میشوند ، راستش را بخواهید ترجیح خودم هم  همین بود اما شما که غریبه نیستید پس از اینکه تلاش های فراوانم برای دسترسی به سیستم ها و سامانه هایی که باید با آنها کارهایم را پیش میبردم به شکست های مفتضحانه ای منجر شد و پس از اینکه چند باری چنان به مرز جنون رسیدم تا جایی که فکر کردم به زمین کوبیدن مانیتور جدیدی که مدیر شرکت منت بر سرمان گذاشته و سال پیش تهیه کرده بود علاجی خواهد شد بر این قطع و وصلی های مدام اینترنت ، اما با توجه به اینکه در طی سالیان گذشته مقدار زیادی صبر و تحمل را در پس خورجین حوصله ام آن گوشه موشه ها پنهان کرده ام تصمیم گرفتم مقدارکمی و فقط کمی از آن را مصرف کرده و کاری به سیستم بی گناه و گران قیمت جلو رویم نداشته باشم و خودم را با نوشتن سرگرم کنم و اگر امکانش بود و خدا را خوش آمد یک پادکست هم از کست باکس دانلود کنم و در مسیر بازگشت به خانه آن را گوش بدهم که انگار در این مسیر نیز دارم تلاش بیهوده میکنم .

اجازه بدهید حالا که بیکارم چیزی برایتان تعریف کنم...

در میانه ی روزهای عجیب و غریب نوروز امسال بود که موضوعی پیش آمد و ناراحتی اش گریبانم را به شدت گرفت ، آن روزها به اینجا دسترسی نداشتم وگرنه حتما گله و شکایت های بلند بالایی را درباره اش مینوشتم و شما هم وقت عزیزتان را صرف خواندنش میکردید . پس در عوض به یکی از آخرین مکان های امنم پناه بردم ، موبایلم را برداشتم و با دختر عزیزی که لزومی بر بردن نامش در اینجا نمیبینم صحبت کردم ، پیام دادم که فلانی حالم ناخوش است ، نه اینکه فکر کنی از لحاظ فیزیکی مشکل دارم ها نه ! خداراشکر دست و پاهایم و تمام انگشتانم و دو حدقه چشمانم سر جایشان است ، گمان میکنم از لحاظ روحی بسیار بی حال و مریضم و هیچ مقداری از استراحت ، کتاب خواندن ، با خودم صحبت کردن ، فکر کردن ، مدیتیشن و شکرگزاری های الکی هم راه به جایی نمیبرد دریغ از ذره ای حال بهتر .

دقیقا گفتم که فکر میکنم در زندگی ام بدجوری گند زده ام و خیلی چیزها را دانسته یا ندانسته از روی قصد یا بدون قصد خراب کرده ام . گفتم احتمالا بیش از حد و زیادی در کنج عزلت عزیزم فرو رفته ام و در سکوت و آسایشی که دور از انسان ها ، رفتار ها و توقعاتشان برای انسان به ارمغان می آید زندگی کرده ام ، احتمالا فراموش کرده ام که آن بیرون هستند انسان هایی که از طرق مختلفی ارتباطاتی با من دارند و وظیفه دارم گاه گاهی سری به آنها بزنم و حالشان را جویا شوم !

نمیخواهم دروغ بگویم و رفتارهایم را توجیح کنم، واقعیت این است که من حافظه ی بسیار خوبی دارم و هیچ چیزی را الکی همین طوری فراموش نمیکنم . میدانم که این حرف ها و صحبت ها مرا در چشم دیگران به انسانی منزوی ، به دور از فرهنگ زندگی اجتماعی ، بدشکل ، کسالت بار، دوست نداشتنی ، مغرور و از خودراضی تبدیل خواهد کرد اما خب به یاد ندارم که هرگز قراردادی را برای راضی نگه داشتن همه امضاء کرده باشم . باید اعتراف کنم که همه  کارها را خود خواسته انجام داده ام . هر قدمی که از فردی فاصله گرفته ام ، هر رفتاری که باعث دوری من از جامعه شده است ، همه و همه شان را در صحت و سلامت کامل عقلی و با آگاهی تمام انجام داده ام . راستش را بخواهید حوصله شان را ندارم ،مردم را میگویم !  اعصابم را خورد میکنند ، زیاد حرف میزنند و فکر میکنند خیلی زیاد هم میفهمند ،آنقدری هم که حرف میزندد اهل گوش دادن نیستند ، حیوانات را آزار میدهند و اگر کسی هم پا و هم نظر آنها فکر نکند و دیدگاه ها و علایق متفاوت داشته باشد به چشم عجیب الخلقه نگاهش میکنند و زیر زیرکی درباره اش صحبت میکنند ، هرکسی که در ظاهر بهشان محبت نکند و قربان صدقه شان نرود در دیدشان بدجنس و خودشیفته است ، آنقدری دل نشین نیستند که بخواهم برایشان وقتی بگذارم و اجازه دهم در زندگی ام فضایی را اشغال کنند ، نقطه ی مشترکی بین خودم و آنها نمیابم و حتی برای نزدیک شدن و شناختن بیشترشان تلاشی هم نمیکنم . اه عیبی ندارد بگذارید بگویند دختره ی  افاده ای از دماغ فیل افتاده و پشت چشم نازک کنند و بروند ، خدا اجرشان بدهد ، در را هم پشت سرشان ببندند که سر صدای بیرون و زندگی های پر زرق و برق اجتماعی آنها بیش از حد آزار دهنده است .

من هم جوک عظیمی هستم ، این همه حرف زدم و قضیه را موشکافی کردم که باز به این نقطه برگردم که بعد از این هم آش همین است و کاسه همین کاسه ! که بهتر فکر کنم و ببینم اصلا ازهیچ جدایی و قطع ارتباطی پشیمان نیستم ، دریابم با رفتن هیچ کس هیچ جنبه ای از زندگی من خدشه پیدا نکرد ، هیچ وزنی از آن کاسته نشد و ارزش چیزی تقلیل نیافت . این روش زندگی دلخواه من است ،  دوستش دارم و بابتش به کسی جوابی پس نمیدهم.

راستی راستی که رشته کلامم را گم کردم چه ها میخواستم بگویم که به اینجا ها رسید . البته مشکلی هم ندارد این خاصیت نوشتن است که راه خودش را پیدا میکند و آن چیزی که باید نوشته شود از طریق آن نوشته خواهد شد .

زندگینویسندگیروزانه نویسیروزمرگی
۷
۰
الهام
الهام
به امید پیدا کردن تمام رویاها وجادوهایی که تو دنیای واقعی خودمون اتفاق نمیفتن لا به لای دنیای کتاب ها 🔮
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید