قاب چوبی پنجره ، انعکاس چهره ی نفس گیر ماه در آب زلال حوضچه آبی نقره ای و حرکت نرم و موزون انرژی لابه لای شاخه های تک درخت انار باغچه گوشه حیاط نوید میدهد که یاری از راه میرسد ...
هنگامی که شب دوباره فرا میرسد
و تاریکی قدم های سنگینش را به جهان پیشکش میکند
هنگاهی که پهنه ی گیتی یک رنگ میشود
و سکوت بلندترین صدایی است که به گوش میرسد
هنگامی که عمق و وزن تاریکی برای همگان یکسان میشود
و چهره های حقیقی از پشن نقاب های دروغین هویدا میشوند
هنگامی که دسترسی به سیاه ترین افکاری که در پس ذهن پنهان شده اند آسان میشود
و کنترل جریان درد در رگ ها سخت میشود
آن زمان است
که
پی میبرم
برای چه مدت طولانی به جسور بودن تظاهر کرده ام
و
اینکه تا چه اندازه از این تظاهر خسته ام
