حس بعد از تصمیمهایی که نمیگیریم،نه پشیمانی است، نه آرامش!!
ساعت یازده شب است.
کارهای امروز تمام شده، اما در سر تو تمام نشده!
یک حرف را نزدی، یک پیام را نفرستادی، یک «نه»ی ساده را نگفتی.
حالا مغزت مثل نوار گیرکرده برمیگردد به همان صحنه.
نه میشه فراموشش کرد، نه میشه هم برگشت و درستش کرد. فقط ته گلو میماند...
اگر این حال برایت آشناست، باید بهت بگم این نشونه ضعف نیست.
بلکه سازوکار ذهن است.
روانشناسها به آن میگویند : " اثر زایگارنیک"
ذهن ما، کار ناتمام را تقریباً دو برابر بیشتر از کار تمامشده مرور میکند! ( عجب موجودی انگار با ما سرجنگه !)
مغز ما برای بستن حلقه ساخته شده و وقتی تصمیمی باز میماند، مدام به در بسته میکوبد.
از طرف دیگر، پای تعداد در میان است.
ما در روز هزاران تصمیم ریز و درشت میگیریم و هرچه روز جلوتر میرود، کیفیت تصمیمها پایینتر میآید.
اینجا دچار فرسودگی تصمیم میشویم .
برای همین گاهی حتی انتخاب بین چای و آب هم سخت میشود.
حس بیحالی داریم که از خستگی باتری مغزمون میاد..
یجایی خوندم : «آدم تشنه را موعظه نکن، اول کاسهی آب را بگیر جلوش!»
این جمله فقط دربارهی آب نیست. گاهی تاب آوردن همینه :
وقتی درونت از «چرا نگفتم و چرا نکردم» میسوزد، تحلیل کمکی نمیکند. اول باید خنک شوی!
تاب آوردن روزانه برای من همینه :
نه قوی بودن و جنگیدن،
دقیقاً مثل خوردن آب خنک وسط تابستان!
کسی برایش دست نمیزند، زندگی را عوض نمیکند، اما نمیگذارد از تشنگی بمیری..
امشب اگر دوباره آن حس آمد:
۱. چهل ثانیه به بدنت برگرد: یک لیوان آب واقعاً خنک بریز و فقط سردیاش را دنبال کن، از لب تا گلو تا سینه. موج اول هیجان زود میگذرد، اگر به آن هیزم نریزی! ( منظورم مراقبه !)
۲. ناتمام را از سرت بیرون کن: سه خط بنویس: چه تصمیمی را نگرفتم؟ چه حسی دارم؟ فردا کوچکترین قدم چیست؟ قرار نیست امشب حلش کنی، فقط از چرخه خارجش کن!
( لازم نیست حتما بنویسی، من خودم بعضی وقتا به سقف نگاه میکنم و هر سه سوال جواب میدم.. اما وقتی مینویسم حال بهتری بهم میده..)
۳. لحنتو عوض کن: بهجای «از دستم رفت» بگو «امروز توانش را نداشتم».
ذهن داستانگوست و لحن داستان، شدت حس را تعیین میکند. ( این واگویه ها خیلی وقتا راهکاره اما قبول دارم نه همیشه .. !)
فردا صبح آن تصمیم نگرفته هنوز پشت دره ، هیچچیز غیب نشده. تنها فرقش اینکه تو دیشب نسوختی!
و گاهی برای ادامه دادن یک زندگی معمولی، همین از صد تصمیم بزرگ مهمتره...
ممنون که همراهم شدی...
دوست داشتی توهم برام بنویس چکاری انجام میدهی..؟