Skill یک راهنمای Markdown است که Agent میتواند آن را پیدا کرده و در صورت نیاز اجرا کند.
Skillها کاربردهای مختلفی دارند، از جمله:
Workflowهای پروژه: مانند /article، چکلیست Deploy یا Release Notes
فرآیندهای مربوط به ابزارها: مانند Figma MCP، اسکریپتهای CLI یا APIهای داخلی
استانداردهای تیم: مانند قوانین Commit، Code Review و بررسیهای امنیتی
Skillها معمولاً در یکی از این مسیرها قرار میگیرند:
.cursor/skills/
در این حالت Skill داخل خود پروژه قرار دارد و همراه Repository با سایر اعضای تیم به اشتراک گذاشته میشود.
یا در Personal Cursor Skills Directory قرار میگیرند که در پروژههای مختلف برای خود شما قابل استفاده هستند.
هر Skill به یک YAML Frontmatter در ابتدای فایل و مجموعهای از دستورالعملها نیاز دارد.
برای مثال:
--- name: blog-pro-content-automation description: >- Draft-first English content automation for Blog Pro via WordPress REST API. Use when the user runs /article, /prompt, /tutorial, or asks to create drafts. --- # Blog Pro Content Automation Hard rules: 1. Default status is always draft. 2. Never publish unless the user runs /publish-now. ## Workflow 1. Generate English JSON 2. Validate with the CLI 3. Create a WordPress draft
در ادامه اجزای اصلی را بررسی میکنیم.
نام Skill یک شناسه کوتاه و با فرمت kebab-case است.
بهتر است نام آن پایدار و مشخص باشد، چون ممکن است فایلها یا مستندات دیگر پروژه به آن ارجاع دهند.
برای مثال:
name: blog-pro-content-automation
یا:
name: my-release-checklist
description در واقع نقش Trigger یا محرک Skill را دارد.
Cursor از این توضیحات استفاده میکند تا تشخیص دهد چه زمانی باید Skill موردنظر را فعال کند.
بنابراین Description باید مشخص کند:
این Skill چه کاری انجام میدهد؟
چه زمانی باید استفاده شود؟
کاربر معمولاً چه عبارتها یا Commandهایی را وارد میکند؟
برای مثال:
description: >- Run the project release checklist before tagging a version. Use when the user says release, ship, tag, or prepare a production deploy.
این توضیح بسیار بهتر از یک عبارت کلی مانند «کمک به Release پروژه» است.
ابتدا پوشه مربوط به Skill را ایجاد کنید:
mkdir -p .cursor/skills/my-release-checklist
ساختار پروژه شما در این مرحله چیزی شبیه این خواهد بود:
.cursor/ └── skills/ └── my-release-checklist/
حالا داخل پوشه Skill یک فایل به نام SKILL.md ایجاد کنید.
محتوای اولیه میتواند به شکل زیر باشد:
--- name: my-release-checklist description: >- Run the project release checklist before tagging a version. Use when the user says release, ship, tag, or prepare a production deploy. --- # Release checklist 1. Confirm main is green. 2. Update CHANGELOG. 3. Bump version in package/theme metadata. 4. Do not push tags unless the user asks.
در این مثال، Skill به Cursor میگوید قبل از آمادهسازی Release چه مراحلی باید انجام شود.
یکی از مهمترین بخشهای یک Skill، Description آن است.
Helps with releases.
این توضیح بیش از حد کلی است و اطلاعات کافی برای تشخیص زمان استفاده از Skill به Cursor نمیدهد.
Run the project release checklist before tagging a version. Use when the user says release, ship, tag, or prepare a production deploy.
در این نسخه مشخص شده:
Skill چه کاری انجام میدهد.
چه زمانی باید فعال شود.
چه عباراتی میتوانند باعث فعال شدن آن شوند.
قوانین Skill باید Actionable باشند؛ یعنی Agent بتواند بر اساس آنها یک اقدام مشخص انجام دهد.
بهجای جملات کلی، از فعل و Constraint استفاده کنید.
مثلاً:
«همیشه Draft ایجاد کن و هرگز Publish نکن.»
«قبل از اجرای CLI، فایل workflow.md را بخوان.»
«اگر Duplicate Detection هشدار داد، متوقف شو و از کاربر سؤال کن.»
برای مثال:
Always create drafts, never publish.
یا:
Read workflow.md before calling the CLI.
از متنهای انگیزشی یا توضیحات غیرضروری خودداری کنید.
Agent به Procedure و Constraint نیاز دارد، نه جملات انگیزشی.
بهتر است فایل SKILL.md بیش از حد طولانی نشود.
اگر دستورالعملها و جزئیات پروژه زیاد هستند، آنها را در فایلهای جداگانه قرار دهید.
برای مثال:
.cursor/skills/blog-pro-content-automation/ SKILL.md workflow.md content-types.md templates/
سپس داخل SKILL.md مشخص کنید Agent در هر مرحله باید کدام فایل را باز کند.
برای مثال:
Before generating content, read content-types.md. Before calling the WordPress CLI, read workflow.md.
این ساختار باعث میشود Skill اصلی کوتاه، قابل نگهداری و قابل فهم باقی بماند.
چند الگوی کاربردی وجود دارد که میتوانند کیفیت Skillهای شما را بهتر کنند.
یک جدول برای مشخص کردن Commandهای مختلف ایجاد کنید.
برای مثال:
Commandکاربرد/articleایجاد پیشنویس مقاله/promptایجاد محتوای Prompt/tutorialایجاد آموزش/publish-nowانتشار محتوا
قوانینی را که تحت هیچ شرایطی نباید نقض شوند، بهصورت واضح و شمارهگذاریشده بنویسید.
مثلاً:
1. Never publish automatically. 2. Always validate generated JSON. 3. Never overwrite existing content without confirmation.
مسیر اصلی انجام کار را کوتاه و مرحلهبهمرحله مشخص کنید.
مثلاً:
1. Read the content type. 2. Generate the content. 3. Validate the output. 4. Create a draft. 5. Return the draft ID.
مشخص کنید اگر مشکلی اتفاق افتاد Agent چه کاری باید انجام دهد.
مثلاً:
If authentication fails, stop and ask the user to reconnect WordPress.
یا:
If validation fails, do not create the draft.
مشخص کنید Agent در پایان کار دقیقاً چه اطلاعاتی را باید به کاربر نمایش دهد.
مثلاً:
At the end, report: - Content type - Draft ID - WordPress URL - Validation status
این کار باعث میشود خروجی Skillها همیشه قابل پیشبینی و یکدست باشد.
اگر Description مبهم باشد، ممکن است Skill در زمان مناسب فعال نشود.
فایل SKILL.md نباید تبدیل به یک Wiki چندصدصفحهای شود.
دستورالعملهای مرتبط را در فایلهای جداگانه نگهداری کنید.
برای مثال:
Always commit changes.
در حالی که جای دیگری نوشتهاید:
Never commit unless the user asks.
این تضاد باعث رفتار غیرقابل پیشبینی Agent میشود.
اگر انتظار دارید Skill با عباراتی مثل:
release ship prepare production deploy
فعال شود، بهتر است این عبارات را در Description مشخص کنید.
Skill نباید صرفاً به این دلیل که Agent یک روش را بهتر میداند، معماری جدیدی برای پروژه ایجاد کند.
اولویت باید همیشه دنبال کردن ساختار و معماری موجود Repository باشد.
بعد از ساخت Skill، آن را آزمایش کنید.
بهتر است تست را در یک Session جدید انجام دهید.
مثلاً:
Prepare the project for release.
قبل از اجرای Workflow، مطمئن شوید Cursor Skill مربوطه را پیدا کرده و دستورالعملهای آن را دنبال میکند.

Description را دقیقتر کنید و Triggerهای واقعی که کاربران استفاده میکنند به آن اضافه کنید.