
تازگی ها خیلی دل نازک شده و حساس،ازخوش شانسی من دیگه،شبا که آفتاب نیست صبح که پرده ها میره بالا خوبه آخه خونه ما موقعیتش خورشیدیه اونوقته که گیرنده هاش وصل میشه اینم واسه ما آدم شده ،آره مودم رو میگم.
امید بابا یه لیوان آب بهم میدی
باشه بابابزرگ،توی یخچال آب نیست؟
توکابینت رو نگاه کن،این جام نیست بابا بزرگ
توی اتاق... اونجا رو هم نگاه کردم ،اتاق مامان بزرگ رو اونجا هم نبود.
بابا بزرگ اصلا آب نیست،چرا امید جان؟!
آخه مگه شیر آب نداره ،آب قطع شده ؟ یه زنگ به شرکت آب بزن
بابا بزرگ،جانم هنوز نوبت آب ما نشده باید صبر کنیم.
چی؟! آهان یادم رفته بود ببخش پسرم
این مکالمه هرروز من با بابابزرگم هستش دلم خیلی برای بابابزرگم می سوزه دوست داشتم یک بار هم شده برگرده به زمان گذشته ،اون موقع که آب خیلی خیلی زیاد بود مثل الان سهمیه بندی نبود.
به ساعت نگاه می کنم یه ۴ ساعتی مونده به دریافت سهمیه آب ما البته آب آشامیدنی مون هروقت تموم بشه باید هزینه شارژ رو واریز کنیم تا بیارن و من مکالمه هرروز با پدربزرگمو یه چیزایی بهش اضافه می کنم به خاطر این از وقتی همدم خانم رفت بابابزرگ خیلی تنها شد و یه چیزی به اسم فراموشی اومد سراغش من هستم ولی مامان بزرگ همدمش بود،همدم خانوما.
همه چیز این جا عالیه ،توی رفاه هستیم ،فقط آب نداریم ،هروقت دلت خواست بری سرشیر آب یا درب یخچال رو باز کنی و یک لیوان آب خنک برای خودت بریزی و با بی خیالی مزه مزه اش کنی.