من در این تاریخ شروع شدم ...
۱۳۶۴.۰۳.۲۴ .... یک ظهر جمعه بهاری ... اما بهار زندگی من اونقدرها طولانی نبود ... از روزهایی که خانواده ای بودیم شبیه به تمام خانواده ها ؛کامل و شاد فقط ۶ بهار و به خاطر دارم ...و بعد طوفانی تو زندگیمون درست شد .پدرم عاشق زن بیوه ای شد و به مادرم خیانت کرد ... با تمام بچگیم تغییر و حس میکردم و درد مادرم و .. اما کاری از دستم ساخته نبود ... یه موقع با خودم فکر میکردم نکنه من کاری کردم که پدرم مارو تنها گذاشته و دیگه کم خونه میاد ..یه چیزایی و از حرفهای بزرگترا فهمیده بودم چون اون زن غریبه نبود مادر دوستای مهدکودکم بود و من چند بار با بابام دیده بودمش .. از خودم میپرسیدم حالا بچه های اون خانمه بابا صداش میکنن؟؟ مگه میشه بابای من بشه بابای همکلاسیای مهدم ..اما هیچ جوابی برای سوالام پیدا نمیکردم.. مامانم غذا نمیخورد ..بابام نبود و سراغی ازمون نمیگرفت..به جاش مادر بزرگ و پدربزرگم برای یه مدت طولانی اومده بودن خونه ی ما.. و من قرار بود چند روز بعد مدرسه برم ..چند روز بعد جشن کلاس اولی ها بود .
روز اول مدرسه برای من شیرین نبود یه روز تلخ و عجیب بود ... رفتم به مدرسه با مادری که اصلا تو حال خودش نبود و تو دلش پر از غصه بود ..با مادربزرگ و پدربزرگ مهربونی که میخواستن دخترشونو تنها نزارن و دل کوچیک نوشونو شاد کنن... پدرم حتی روز اول مدرسم نیومد؛ انگار جدایی فقط مخصوص مادرم نبود اون مارم نمیخواست ...
با خودم گفتم غصه نخور ، بهانه نگیر ... کسایی و دوست داشته باش که میخوانت ...و گریه کردم...
همه اونروز فکر کردن گریه من به خاطر غریبی از مدرسست ... اما هیچ کس نفهمید تو دل من ۷ ساله چه غوغاییه ..هیچ کس نفهمید بزرگشدن تو ۷ سالگی و درک نخواستن مردی که عشق و امیدت بوده چقدر دردداره...
اولین دروغ زندگیم و روز اول مدرسم به معلمم گفتم که ازم پرسید پدرت کارش چیه ؟ "خانم بابای ما خارجه" . انقدر مطمئن گفتم که خودمم باورم شد ...
فکر میکردم اگر کسی بفهمه حتما مسخرم میکنن ... مخصوصا که مامانم بهم گفته بود اتفاقای خونرو نباید تعریف کنم ...
مدرسه ی من ده ونک بود ... از چنتا کوچه باغ میگذشتیم تا به مدرسه و برعکس به خونه برسیم... من عاشق اون کوچه ها بودم ... یه وقتا با مامان زری ، مادربزرگم برمیگشتم یه وقتام مامانم با چشمای پف کرده دنبالم میومد ...منم دست داداشمو میگرفتم سرخوش ؛غافل از بازی روزگار ورجه وورجه کنان میخندیدیم و سمت خونه میرفتیم ...
تا اینکه بازی های عجیبتر روزگار شروع شد ...
