ویرگول
ورودثبت نام
Ehsan
Ehsan
Ehsan
Ehsan
خواندن ۶ دقیقه·۴ سال پیش

Microservices در مقابل سرور بدون سرور: تفاوت چیست؟

هر دو فناوری بدون سرور و میکروسرویس با هدف میزبانی راه حل های بسیار مقیاس پذیر طراحی شده اند. اما، آنها یک چیز نیستند.


در این مقاله، ما یک نمای سطح بالا از هر فناوری خواهیم داشت تا بتوانید تعیین کنید چه چیزی برای توسعه اپلیکیشن و کسب و کار کلی شما بهترین است.


تاریخچه مختصری از توسعه اپلیکیشن

مانند هر چیزی در فناوری، میکروسرویس ها و بدون سرور پاسخی به یک مشکل خاص هستند. همه چیز با ساخت اپلیکیشن سنتی شروع می شود.


رویکرد سنتی برای ساخت یک برنامه کاربردی مبتنی بر وب، پیاده سازی یک معماری یکپارچه بوده است. در ابتدایی ترین شکل خود، یک معماری یکپارچه شامل موارد زیر است:


  • یک پایگاه داده مرکزی
  • یک وب سرور
  • یک رابط کاربری (مرورگر)


این به دو جزء حیاتی نیاز داشت:


  • میزبانی پایگاه داده فیزیکی و وب سرور در محل
  • بکارگیری تیم فنی داخلی برای حفظ معماری


همانطور که کسب و کارها بزرگ شدند، یکپارچه ها غیر قابل مقیاس بودند. آنها همچنین سازگاری کمتری داشتند، نیاز به منابع بیشتری داشتند و در مجموع مدیریت آن ها به دلیل سربار فنی بالا گران تر بود.


برای رویارویی با این موضوع، شرکت‌ها به معماری چابک، مقیاس‌پذیر و مقرون‌به‌صرفه نیاز داشتند – در حالی که همچنان عملکرد را ارائه می‌کرد.


این الزامات باعث ایجاد فناوری‌های بدون سرور و میکروسرویس شد که با هدف میزبانی راه‌حل‌های بسیار مقیاس‌پذیر طراحی شده‌اند.


در حالی که هر دو از یک رویکرد مدرن برای فناوری اطلاعات و عملیات توسعه‌دهنده پشتیبانی می‌کنند، هر کدام مزایا و چالش‌های خاص خود را دارند.


میکروسرویس ها چیست؟

ساخت یک معماری میکروسرویس (MSA) متشکل از چندین مؤلفه مستقل است که با استفاده از APIها به یکدیگر متصل می شوند. هر یک از این مؤلفه ها که به عنوان میکروسرویس شناخته می شوند، یک عملکرد یا فرآیند واحد را اجرا می کنند. هر میکروسرویس در ظرفی مستقر می شود که به عنوان یک برنامه کاربردی مستقل عمل می کند.


اساساً، هر میکروسرویس حاوی عناصر اساسی است که از زمان اجرا مستقل آن پشتیبانی می کند، مانند:


  • پایگاه داده خودش
  • کتابخانه ها
  • قالب ها


به طور معمول، یک تیم DevOps همه ویژگی‌ها و عملکردهای یک برنامه نرم‌افزاری را به سرویس‌های جداگانه تقسیم می‌کند، به گونه‌ای که تمامی عملکرد برنامه حفظ می‌شود و آن را به یک مدل غیرمتمرکز تبدیل می‌کند. این تیم وابستگی های بین این اجزا را تعریف می کند، سپس یک جزء را برای توسعه و نگهداری به تیم های مختلف توسعه دهندگان اختصاص می دهد.


در حین انجام این کار، هر یک از این میکروسرویس ها قبل از استقرار در ظروف ایزوله به طور مستقل توسعه یافته و آزمایش می شوند.


این رویکرد به شکل‌گیری چارچوبی کمک می‌کند که در آن حتی اگر یک میکروسرویس خراب شود یا تحت تعمیر و نگهداری قرار گیرد، تعمیر و استقرار مجدد آن بدون تأثیر بر سایر سرویس‌ها یا چارچوب کلی آسان‌تر است.


زمان استفاده از میکروسرویس ها

میکروسرویس ها برای برنامه ها و سیستم هایی که دائماً در حال تکامل، پیچیده و به مقیاس پذیری بالایی هستند مناسب هستند.


به خصوص برای برنامه‌هایی که شامل پردازش مقادیر زیادی داده می‌شوند، میکروسرویس‌ها ایده‌آل هستند زیرا می‌توانید عملکردهای پیچیده را به چندین سرویس برای توسعه و نگهداری آسان‌تر تقسیم کنید.


مزایای یک چارچوب میکروسرویس

  • امکان توسعه، آزمایش و استقرار مستقل خدمات بدون تأثیرگذاری بر سایر خدمات یا برنامه اصلی
  • جداسازی خطاها در برنامه های بزرگتر آسان تر است
  • افزایش چابکی از طریق توسعه سریعتر و حل مشکلات بدون تکیه بر انتشار کل برنامه
  • با اضافه کردن میکروسرویس ها در هنگام افزایش ترافیک، عملکرد را به راحتی مقیاس کنید
  • انعطاف پذیری برای تغییر منطق کسب و کار و استفاده از طیف گسترده ای از فناوری ها
  • می توان آن را در چندین فرآیند یا زمینه های مختلف تطبیق داد و دوباره استفاده کرد


چالش های یک چارچوب میکروسرویس

  • هنگامی که به اجزای مستقل تقسیم می شود، پیچیدگی افزایش می یابد
  • افزایش سربار مدیریت چندین پایگاه داده، اطمینان از سازگاری داده ها و نظارت مداوم بر هر میکروسرویس
  • API های Microservice چهار برابر بیشتر در برابر حملات امنیتی آسیب پذیر هستند
  • نیاز به تخصص و منابع محاسباتی می تواند گران باشد
  • می تواند برای شرکت های کوچکتر که نیاز به پیاده سازی و تکرار سریع دارند، بسیار کند و پیچیده باشد
  • یک محیط توزیع‌شده به کنترل‌های رابط سخت‌تر و پوشش تست بالا نیاز دارد


بدون سرور چیست؟

اصطلاح بدون سرور اغلب گمراه کننده است: به این معنی است که هیچ سروری در کار نیست.


معنای واقعی بدون سرور این است که یک سازمان نیازی به سرمایه گذاری یا نگهداری سخت افزار فیزیکی ندارد. در عوض، برای مدیریت نگهداری زیرساخت فیزیکی، از جمله سرور، شبکه، ذخیره سازی و غیره به شخص ثالث قابل اعتمادی تکیه می کنید.


این رویکرد به سازمان شما اجازه می دهد تا بدون نیاز به مدیریت زیرساخت های زیربنایی، برنامه های کاربردی را توسعه دهد. پلتفرم های محبوب بدون سرور شخص ثالث عبارتند از:


  • AWS Lambda
  • توابع Microsoft Azure
  • توابع پلتفرم ابری گوگل


بدون سرور شامل دو دیدگاه متفاوت است:


  • عملکرد به عنوان یک سرویس (FaaS). یک مدل تکامل‌یافته که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا ماژول کد (توابع) یک برنامه کاربردی را بدون نگرانی در مورد زیرساخت‌های Backend یا الزامات سیستم اجرا کنند.
  • Backend به عنوان یک سرویس (BaaS). مدلی که در آن کل باطن (پایگاه داده، ذخیره سازی و غیره) یک سیستم به طور مستقل مدیریت می شود و به عنوان یک سرویس ارائه می شود. این معمولاً شامل برون سپاری خدمات باطن به شخص ثالث برای نگهداری و مدیریت است و سازمان شما را بر توسعه عملکردهای اصلی شما می گذارد.


مزایای محیط بدون سرور

  • تمرکز بیشتر بر روی توسعه برنامه های کاربردی با کیفیت با استقرار سریعتر
  • زمان و هزینه کمتری صرف ساخت، نگهداری و ارتقاء زیرساخت های اساسی می شود
  • برای فرآیندهای کوتاه و بی‌درنگ که برای مشتری سنگین هستند و انتظار می‌رود رشد کنند، بهترین گزینه است
  • کاهش هزینه ها در استخدام کارشناسان پایگاه داده و سرور
  • چند مدل قیمت گذاری مبتنی بر اشتراک برای پیش بینی بودجه کارآمد
  • مقیاس پذیری سریع - بدون تأثیر بر عملکرد
  • مسئولیت و مدیریت منابع محاسباتی با فروشنده است نه شما


چالش های محیط بدون سرور

  • تعهد به قراردادهای بلند مدت با شخص ثالث مدیر
  • منطق کسب و کار یا تغییرات فناوری می تواند انتقال به فروشنده دیگری را چالش برانگیز کند
  • پلتفرم‌های بدون سرور چند مستاجر ممکن است مشکلات عملکرد یا اشکالات را در یک پلتفرم تلفیقی ایجاد کنند اگر/زمانی که مستاجر همسایه کد معیوب را مستقر کند.
  • برنامه‌ها یا توابعی که برای مدت طولانی غیرفعال هستند ممکن است نیاز به شروع سرد برای اجرا داشته باشند، که زمان و تلاش بیشتری را برای مقداردهی اولیه منابع می‌طلبد.


Microservices در مقابل بدون سرور: کدام یک برای شما مناسب است؟

البته، مزایا و معایبی هم برای میکروسرویس ها و هم معماری های بدون سرور وجود دارد. تعیین اینکه کدام معماری را باید دنبال کرد به تجزیه و تحلیل اهداف تجاری و دامنه محصول شرکت شما بستگی دارد.


در نهایت، اگر هزینه و استقرار سریع به بازار در اولویت هستند، بدون سرور شرط خوبی است. با این حال، اگر سازمان شما قصد دارد یک برنامه کاربردی بزرگ و پیچیده بسازد که در آن انتظار می رود محصول تکامل یابد و تغییر کند، میکروسرویس ها گزینه عملی تری هستند.


از طرف دیگر، با تیم و تلاش مناسب، ترکیب هر دو این راه حل ها در یک نمونه بومی ابری نیز امکان پذیر است.



۰
۰
Ehsan
Ehsan
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید