چقدر ویرگول جای خوبیه برای خالی کردن ذهن، ارتباط با هم فکرا و هم علاقه مندها به نوشتن، و از همه مهم تر برای ثبت یه خاطره....
پنجشنبه ١١ ام فروردین یعنی دو روز پیش، با بانوان ساعت ٩ رفتیم شهرستان تا برای تولد دوست های دوقلو هم خوابگاهیم کادو تولد بگیرم، یکی هم برای یه دوست خوزستانی خون گرم مهربون...
خلاصه اول رفتیم تا ببینیم گوشوار و گردن بند مورد علاقه دوقلوها پیدا می‌کنیم یا نه اما خب پیدا نکردیم اما خدا رو شکر چیز قشنگی گرفتیم که ان شاء الله خوششون میاد☺️
دو قلوها عاشق بی تی اس هستن و علارقم میل باطنی که دوست نداشتم، سعی کردم بسته هدیه ای با طرح بی تی اس بخرم که باز خدا رو شکر پیدا نکردم😅
همیشه عادت دارم هدیه رو کتاب بدم یا کتاب بگیرم، هیچ هدیه ای به اندازه کتاب خوب واقعا منو خوشحال نمیکنه، دو قلوها هم برای همین کادو تولدم رو کتاب دادن، رمان (دختر پرتقالی) با ماگ و کش مو😍
واقعیت اینه از اینکه بخوام از کسی هدیه بگیرم، عذاب وجدان میگیرم و دلیلش هم برای خودم نامشخصه، اما دادن هدیه های کوچیک و کم هزینه و زیبا رو دوست دارم، دلم نمیخواد کسی به زحمت بی افته...
اما این بار برخلاف هر دفعه که اولین گزینه کادو، کتاب به ذهنم می اومد تصمیم گرفتم چیز متفاوت بخرم...
با بانو جان، رفتیم خرازی و چندتا عروسک و کش مو خریدیم، البته برای دوقلوها ست کردم و رنگ مثل هم خریدیم، بعد هم رفتیم و جوراب هایی که میدونستم دوست دارن خریدیم،حالا مونده بود بسته های کادو، که از خدا خواسته طرح سنتی انتخاب کردم که خیلی دوست دارم این نمونه ها رو...
در آخر هم با بانو جان رفتیم و چندتایی خرید برای خونه انجام دادیم، البته این بین هم رفتیم داروخونه و قطره چشم برای دوست خوزستانی هم اتاقیم گرفتیم.
اینم از کادوهایی که خریدم برای دوستام، داشتن دوست خوب مخصوصا هم اتاقی خوب واقعا نعمته...
پی‌نوشت: به دلیل عدم حوصله از شرح گرفتن تولد برای من توسط دوستام فقط روز شنبه ٢٣ ام فروردین بعد مراسم تجمع دانشگاه برای غزه، تولد برام گرفتن🌹
الهی شکر🌱
شنبه، ١٣ ام اردیبهشت سال ١۴٠۴
حوالی ساعت '١٢:٣٠، خوابگاه ١١، ترم دوم
