
زمانی که برای شغلی داوطلب می شوید کارفرمایان اغلب به دنبال دو مهارت مهم هستند و کاندیدای موفق کسانی هستند که توانایی موجود در هر دو مهارت را داشته باشند. اما این دو مهارت کدام است؟
توانایی هایی که ارزیابی آن آسان است و معمولا در کلاس درس آموخته می شود، مثل داشتن مدرک تحصیلی یا توانایی برنامه نویسی کامپیوتری.
به توانایی های ذهنی گفته می شود که ارزیابی آن کمی دشوار است، مثل انجام کار تیمی، توانایی حل مشکلات و برقراری ارتباط.
مهم ترین نوع مهارت نرم برقراری ارتباط با دیگران است.
در حالیکه مهارت سخت خاص برای هر موقعیت شغلی لازم است، کارفرما ها بیشتر به دنبال فردی هستند که مهارت های نرم خاصی نیز داشته باشند.
مهارت های نرم تفاوت بین کاندیدا های کافی و کاندیدا های ایده آل است.
ارتباطات به عنوان یک جنبه جدایی ناپذیر از زندگی روزمره و سنگ بنای اصلی تعاملات انسانی است.
با فرض اینکه ما بیشتر روزهای خود را صرف صحبت کردن، گوش دادن و خواندن می کنیم به این معنی نیست که ارتباطی موثر برقرار کرده ایم.
اینکه به عنوان یک فرستنده چطور پیام رو بفرستیم که بیشترین تاثیر را در گیرنده داشته باشد، اهمیت زیادی دارد.
از مثال های ارتباط موثر می توان به گوش دادن فعال اشاره کرد.
active listeningگوش دادن می تواند چالش برانگیز تر از آن چیزی باشد که ما تصور می کنیم. برای گوش دادن موثر باید افکار درونی را به حالت تعلیق درآورید و تمام توجه خود را به گوینده معطوف کنید.
برخی از نکات برای گوش دادن فعال عبارتند از:
هدف از گوش دادن فعال این است که اطمینان حاصل شود که نه فقط کلماتی که شخص می گوید، بلکه کل پیام را می شنوید.