من یه دختر ۱۴ساله ام توی ایران که به اندازه یه زن ۳۰ساله تجربه کردم ینی مشکل مالی نه مشکل روحی که فهمیدم زندگی بعد از رنگ سیاهی هیچ رنگی نداره من هیچ امیدی ندارم که توی این جامعه زندگی کنم و لبخند بزنم.یکی از دوستام اسمش اریا بود خودشو بخاطر بلاهایی که سرمون اوردن کشت ینی خودشو از درخت اویزون کرد نمیخوام تو ایرانی باشم که بخوام توش خود کشی کنم.نمیخوام ببینم دوستام دارن تک تک میمیرن بهشون تجاوز میکنن میکشنشون و بلاهایی که یه حیوون دلش نمیاد این کارارو انجام بده که این بی وجود ها بی غیرت ها بی شرف بی ناموص بی چیز بی دل بی فکرو هزاران بی دیگه که تمومی ندارن .این بسیجی هایی که میگن دین ما خدا عه خدا ی اینا کیه؟خدای اینا چه خدایی که توی دینش بچه ۸ساله بی گناهو میکشن؟:)من متاسفم که منشور کوروش توی لندنه من متاسفم که دختر ایرانم مرده .متاسفم که زن حق زندگی توی ایران نداره.متاسفم که حیوون هایی که خدا افریده بی گناه و بی زبون بمیرن زجر بکشن.و هزاران هزاران متاسفم دیگه هزاران هزاران برای یه غیر تکراری .عدالت حق طبیعیه یک انسانه که ما نداریم?
#برای ازادی و ابادی ایرانم