فولاد پس از نفت خام دومین ماده پر مصرف در کشورهای مختلف جهان بوده و کاربردهای بی شمار آن در صنایع مختلف غیر قابل انکار است، صنایعی نظیر: ساختمان، انبوه سازی، خودروسازی،تولید قطعات، لوازم خانگی و غیره ،از فولاد به عنوان مواد اولیه خود استفاده می کنند.
کشور چین با اختلاف چشم گیری از تمامی کشورهای جهان در صنعت فولاد پیشرو است و بعد از چین کشورهای هند، ژاپن در رده ی دوم و سوم قرار دارند.
در ردهبندی های منتشر شده در سال 2020 میلادی بعد از ژاپن که رتبه ی سوم را دارا می باشد کشورهای آمریکا، روسیه، کره جنوبی، آلمان، ترکیه، برزیل، و رتبه ی دهم از آن کشور ایران بود ولی در اخرین گزارش انجمن جهانی اعلام کرد، ایران در خرداد ماه 1402 باحفظ جایگاه هفتم فولاد در جهان ، 3.2 میلیون تن تولید داشته است که نسبت به مدت مشابه پارسال 17 درصد رشد داشته است.
ایران یکی از کشورهای غنی از ذخایر آهن است. اگر این سوال برایتان پیش آمده که معادن آهن در کجا قرار دارند باید گفت بزرگترین معدن آهن ایران سنگ آهن چادملو و گل گهر است. سنگ آهن چادملو در شمال شهرستان بافق و در 180 کیلومتری شمال شرقی یزد قرار دارد و معدن گل گهر در 45 کیلومتری سیرجان در شهر شیراز قرار دارد. در مورد استخراج معدن گل گهر که در نزدیکی سیرجان است تعابیر استخراج های اولیه زیاد است. از این معدن 900 سال پیش و یا بیشتر استخراج آهن صورت گرفته که باستان شناسان می گویند برای استخراج آهن از سوزاندن درختان جنگل های اطراف آن منطقه استفاده می شده. تعابیر دیگری ازعان دارند حتی آهن های استفاده شده در تخت جمشید از این معدن تامین میشده.
معدن چادملو که از بزرگترین معادن آهن کشف شده ایران است، ذخایر آن بالغ بر 400 میلیون تن سنگ آهن برآورد می شود. شناسایی این معدن اولین بار در سال 1300 شمسی صورت گرفت و اکتشاف آن در سال 1340؛ و در نهایت کارخانه ی آن در سال 1376 افتتاح شد و سالانه بالغ بر 12 میلیون تن آهن توان استخراج دارد.

در تحقیقاتی که من داشتم کمتر از دو دهه آینده سنگآهن ایران به طور کامل تمام میشود و اکتشافات جدید به نتایج مطلوب نرسیده و چشمانداز تولید فولاد در ایران روشن نیست، با توجه به اینکه بودجه کافی هم در اختیار کاوشگران نیست و مکانیابی مناسبی هم برای تولید فولاد نداشتیم، به دلیل کمآبی، بسیاری از واحدهای فولادسازی در حال احداث یا توسعه فرصت خود برای تولید فولاد را از دست میدهند. نقش کمرنگ ما به عنوان یک تولیدکننده بزرگ در قیمت جهانی قطعا کمتر هم خواهد شد. با در نظر گرفتن همه این مسایل، فکر میکنم دنیا هم مجبور است برای فولاد جایگزین جدیدی پیدا کند یا به سمت تکنولوژیهای جدید برود. تکنولوژیهای جدید با چیزی که ما در این دههها از فولاد میدیدیم، متفاوت است. قطعا آلیاژهای بسیار مناسبتری جایگزین فولاد خواهند شد به همین دلیل به نظر من آینده فولاد قابل توجه نیست و شاید نوسانات قیمتی زیادی داشته باشد و گاهی بالا یا پایین رود اما قرن بیست و یکم قرن فولاد نیست. آلیاژهای کاملا متفاوت در مسیر توسعه سازههای فلزی و فولادی وجود خواهد داشت. از سوی دیگر کشورهای دنیا به این واقعیت دست یافتند که فولاد به اینشکل سنتی مشتری کافی ندارد و به سمت محصولات حرکت میکنند و ما از این مسیر کاملا عقب ماندیم.