حسرت:

من شرم میکنم از دوست داشتنت که همه دوست داشتن های دنیا را از یاد من برده بود... من حسرت میخورم برای روزهایی که بجای پوشیدن لباسهای خودم پیراهن بجا‌مانده ات را تن‌میکردم و خودم ‌را به آغوش‌میکشیدم‌ که گویی توییُ من میان بازوان تو... من تفسیر غمگین حسی شدم که میتوانست شیرین تر از تلخی حال الآنم باشد____ تو اما روزی به حالم‌گرفتار خواهی شد روزی شرمسار خواهی شد از رفتنت...از نگاه‌نکردن به کسی که پشت سرت اشک ریخت بلکه تو برگردی...تو روزی خواهی آمد روزیکه تنم به رعشه نخواهد رفت... از آمدنت خرسند‌نخواهم شد...روزیکه صبر لبریزم کرده اما دیگر دوستت ندارم میدانم می‌آیی... و‌من خواهم‌گفت

آمدی جانم به قربانت ولی حالا‌ چرا

یارمن حالا که من نمیگویم باز آ چرا؟

#نیکو_رافتی?