افسر بازجو وارد شد. او ترسیده بود نمیدانست باید چه کند دروغ بگوید یا نه اما که اهمیت میداد بعد از نیم ساعت افسر با مشتی گره کرده از در بیرون آمد لبخندی زد و گفت: بالاخره به حرف اومد .
بقیه بازجو را تشویق میکردند و به شانه اش ضربه میزدند اما او که هنوز داخل اتاق بود روی زمین افتاده بود نمیتوانست بینی اش را حس کند چنتا از دندان هایش روی زمین افتاده بود خون همه جا پخش بود نمیدانست باید چه کار بکند دو نفر وارد اتاق شدند و او را از روی زمین بلند کردند.
حکم قاضی رسیده بود مردی کت شلواری وارد اتاق شد و گفت جناب شما به دلیل نامعلومی محکوم به اعدام هستید مرد چشمانش را بست و با تمام توان فریاد کشید .
او را آماده کردند تا اعدامش کنند شب زمان اعدام بود او را داخل سلول انفرادی انداختند، ناهار و شام غذای کاملی خورد مرد گوشه ی سلول نشست و از لای میله های پنچره به بیرون خیره شد و اندیشید
او از زندان خارج شد از روی دیوار ها و سیم های خار دار عبور کرد و به آن سوی جهان رسید آنجا که کسی او را نمیشناسد جایی که میتواند هر کسی را محکم در آغوش بگیر و بگرید، جایی که قرار نیست خود را نا‌امید بنامد او تمام راه را میخندید. آنجا که حقیقت هنوز در میان مردم زندگی میکند جایی که هنوز میشود در خیابان هایش بوسه عاشقان را دید هنوز میشود صادق بود و رنج نکشید
تصور کن چقدر زیبا میشود
"تصور کن بهشتی در کار نیست
و جهنمی زیر پاهایمان نیست
تصور کن فقط آسمان بالای سرمان است
[تصورش] آسان است اگر تلاش کنی
تصور کن همه انسان ها فقط برای امروز زندگی می کنند
تصور کن هیچ کشوری (مرز جدا کننده ای) وجود ندارد
کار سختی نیست
تصور کن چیزی نیست که بُکشی یا برایش کشته شوی
و مذهبی هم در کار نیست
تصور کن همه انسان ها
در صلح و آرامش زندگی می کنند
شاید بگویی من خیالبافم
اما تنها من نیستم
امیدوارم روزی تو هم به ما بپیوندی
و دنیا قطعه ای واحد شود
تصور کن هیچ مالکیتی در کار نباشد
نمی دانم که می توانی یا نه
تصور کن نیازی به طمع و گرسنگی نباشد
پیوند برادری میان همه
تصور کن همه انسان ها
دنیا را با هم شریک شوند
شاید بگویی من خیالبافم
اما تنها من نیستم
امیدوارم روزی تو هم به ما بپیوندی
و دنیا قطعه ای واحد شود" *
نگهبان به میله ها ضربه زد مرد از لای نرده های پنجره به داخل سلول بازگشت، نگهبان گفت : وقت رفتن است .
* متن آهنگ imagine(تصور کن) از جان لنون ترجمه از سعیدرضا منصوری
