شاعر: ساغر عامری
سلامتِ دل یعنی، نفس کشیدنِ آهسته،
میانِ شلوغیِ دنیا، نماندن از خسته.
سلامتِ ذهن، یعنی قبولِ تاریکی،
بدونِ جنگِ درون، بدونِ خشمِ شکسته.
نه سرخوشیست، نه اندوهِ بیپایان،
میانِ این دو، توازنیست شایسته.
یعنی رها شوی از باید و نبایدها،
و دل بمانی به لحظه، نه آرزو و گذشته.
سلامتِ روان یعنی، شنیدنِ دلِ خود،
در ازدحامِ سکوت و نگاهی خسته.
که هرکه با خویش آشتی کند، آرام است،
جهانِ درونِ او باغیست زیبا و شایسته.