شرح حال آرام و طوفانیِ من – ساغر
گاهی لبخند میزنم، طوری که انگار هیچ طوفانی از من نگذشته.اما فقط خودم میدانم چند بار در سکوت شکستم و باز خودم را جمع کردم.
سلامت روانم، قصهایست میان "میتونم" و "خستهم"، میان "بخند" و "نمیخوام بلند شم". روزهایی بوده که دنیا بر دوشم سنگینی کرده، و شبهایی که با نوشتن، با شعر، یا فقط با اشک ریختن، خودم را آرام کردهام. من یاد گرفتهام که حال دل، همیشه ثابت نیست. گاهی باید به آن رسید، نوازشش کرد، برایش وقت گذاشت.
دیگران شاید نفهمند، اما من میدانم: همین که هنوز ایستادهام، یعنی قویام.
ساغر عامری