
یادم نیست روز چندم قرنطینه بود. کلافه و بی حوصله گلکسی بادز رو توی گوشم گذاشتم و بدون اینکه از تخت خواب بلند شم دنبال گوشیم گشتم. خسته از آهنگ های تکراری ، تصمیم گرفتم برای اولین بار کتابی گوش کنم و دزیره ...
اینجوری شد که "مادمازل برنادین اوژنی دزیره کلاری" من رو با خودش به مارسی برد. با ناپلئون آشنا شدم و به پاریس رفتم . توی جشن عروسی ناپلئون و ژوزفین من هم با دزیره گریه کردم؛ من هم با دزیره روی رود سن عاشق ژان باتیست شدم. گوشه ی کاخ توییلری تاج گذاری ناپلئون بناپارت رو نگاه کردم؛ با ژوزف و ژولی به ناپل رفتم. روزهایی که ژان باتیست مارشال فرانسه بود و در جنگ ، با دزیره تنهایی و استرس کشیدم؛ اسکار دنیا اومد و به دزیره لبخند زدم و در نهایت جلوی پای ملکه ی سوئد زانو زدم و کتابی از او گرفتم : "چشمهایش".
چشمهای پر رمز و راز فرنگیس. و من با دختر ثروتمند زیبایی ، باز هم راهی پاریس رویاها شدم. پاریس زمان فرنگیس با پاریس دزیره فرق زیادی داشت. با فرنگیس زندگی جدیدی رو در فرنگ تجربه کردم و فهمیدم ثروت و رفاه و جمال الزاما زندگی ای آرام و خوشبختی در پی ندارد. فرنگیس عشق و خوشبختی رو کنار استاد ماکان جا گذاشته بود و حالا زن عاشقی که استاد ماکان هرگز پی به راز چشمهایش نبرد ، کتاب "من پیش از تو" رو به من هدیه داد تا برای چندمین بار تو دنیای خیال با کلارک و ویل عاشقی کنم.
این فقط بخشی از زندگی هیجان انگیز من بعد از کشف کتب صوتی بود.
همراه یونگ و فروید هم کوه یخ ناخودآگاهم رو از زیر آب بیرون کشیدم و هم قدم با این دو ، راه خودشناسی رو در پیش گرفتم.
و کشف دنیای وجدآور کتاب صوتی ، جز به کمک فری بادز و گلکسی s20 ممکن نبود ...
#روایتگرباش