
حالات من نظریه اریک برن:
حالت والد: قسمت عمدهی شکل گیری والد، براساس مشاهدههایی که کودک، مثلا از والدین خود در حافظه ثبت میکند بوجود میآید.
مثلا می توان به باید و نبایدهای مرسوم، دست به کمر زدن و امر و نهی کردن اشاره کرد. بخش والد ایگو مدام قانون تدوین می کند و محدود کننده است. از طرف دیگر، بخش مهرورز و تسلی بخش شخصیت نیز می باشد. علاوه براین نماینده ی سنتها وارزشهای درون فرد نیز است. اگر اطلاعات کافی در بخش بالغ شخصیت وجود نداشته باشد، والد برای تصمیم گیری وارد عمل میشود. وقتی نیاز به کنترل فرزندان، کنترل حالت کودک ایگو و همچنین تکانههای ناخوشایند والدین است، نقش والد ایگو برجسته میشود.
حالت کودک: وقتی فرد در این بعد شخصیتی قرار دارد؛ مانند زمان کودکیش فکر، درک و احساس میکند. فرد به جای اینکه منطقی و عقلانی واکنش نشان دهد، تکانشی برخورد میکند. قشقرق به راه میاندازد. خیالپردازی میکند. وظایف خود را عمل نمیکند. مانند یک کودک زیر بار مسئولیت نمیرود. تمامی اینها در بعد کودک فرد، مشاهده میشود.
از طرف دیگر، سازمان کودک فقط شامل ویژگیهای منفی نمیباشد؛ بلکه خلاقیت، شوخطبعی، شادی، منبع انگیزه و تحرک را نیز در بر دارد. این بخش، تنها بخش شخصیت است که واقعا از زندگی لذت میبرد.
حالت بالغ: مثل یک کامپیوتر عمل کرده و اطلاعات را برای تصمیم گیری و استدلال، پردازش می کند. این بخش از شخصیت به مرور رشد میکند و براساس عقل و منطق جلو میرود و معیاری برای سنجش واقعیت محسوب میشود.
بخش بالغ، نه تنها محیط، بلکه خواسته های کودک و والد را نیز تعدیل و واقع بینانه ارزیابی میکند. در زمان پیشبینی دقیق، فکر و تصمیم در مورد مسایل مهم زندگی، تصمیم در مورد شغل و یا سرمایه گذاری در کاری، بالغ وارد عمل میشود.
این سه حالت من به نظرم جالب بود و کاربردی ، حداقل کاربردش اینه که وقتی عمل یا عکس العملی ناشایست انجام میدهیم میتوانیم بفهمیم از کجا آب میخورد و باید در چه سیستمی راه درست را یافت..