من پذیرفتم که افسردگی من درمان نداره، سالهاست با منه و و با من خواهد ماند. اما حالا مدتی است که از پذیرفتن نقش های دیگه که بار اضافه ای برای من و این افسردگی هستن امنتاع میکنم و همین کار باعث دردسرهایی برام میشه. نقش سطل آشغال روانی دیگران رو داشتن یکی از اون هاست که در دامش نیافتادن به این راحتی نیست. با هر بار رد کردن محکوم میشم به دشمن بودن چونکه تحملم برای شنیدن غرغر کردن دیگران به صفر رسیده و هر بار هم که این نقش رو بپذیری در گروه دوستان قرار میگیری و این اوضاع رو بدتر از سابق میکنه چون با کمترین مخالفت و انتقاد تبدیل به خیانتکاری میشید که از دشمن بدتر فرض میشین.
