نیل عزیزم.
امروز پانزدهمین روز بهار ست البته اگر اشتباه نکنم و روزها مانند اسمت را به فراموش نسپرده باشم.راستش خوده من هم نمیدانم قرار ست چگونه نامهام را به سرانجام برسانم و لغات را در کناره هم بگذارم البته حتی اصل داستان راهم به درستی درست به یاد نمیاورم.این روزا معده دردم کمتر است،و اینگونه حس میکنم که سردی در مویرگ هایم به کمترین حد خود میرسد به بیان دیگر خون به گرمی در جریان است.با اینکه کم و پیش دوماه به پایان بهار مانده اما به چشمم سریع تر میگذرد،بهار را دوست دارم چون من را به یاده شادابی صورتت میاندازد و حتی ترجیحش میدهم به زمستان و پاییز،میدانی با خودم فکرمیکنم حتی اگر پیرزنی شدن و پاییز درحال بافتن شال گردن بودم بازهم استرس شروع مهر را داشتم؛راستی نیل تو حالت چطور ست؟این روزا چروک خنده خنده بر صورتت است یا اینگه چشمانت از گریه پف کرده؟ برایت ارزو میکنم مانند ابر بهاری باشی و بارون ذوق بباری.