
همین دمدمای غروب بود از سرکار برمیگشتُم خونه یهو چشمُم افتاد به شط.
زِدُم کنار رفتم لب کارون.
نفهمیدُم چه نیرویی بود یهو مُنو کشوند اونجا ، اما همینکه صدای جریان آب وبرخوردش به سنگا رو شنیدُم ، انگاری یه آدمی دوهفته نشسته بود سر کِتف و کولُم ، همون لحظه پیاده شدرفت پیکارش.
یهساعتی اونجا بودم ، چندتا زید اومدن عکس گرفتن ، ولی مو اینقدر غرق لذت بودم اصن دقت نکردُم چیکار میکنن.
یه سیگار ته جیبُم مونده بود آتیش کردم و پاشدم رفتم خونه.
دم خونه که رسیدُم همینکه اومدُم ماشینو ببرم تو حیاط، آقای بهرامی همسایه جفتیمون با زیرشلواری وایساده بود سیگار میکشید. با یه حالت اعتراضی گفت: چیکار میخوای بکنی جوون تو این مملکت؟!
پیش خودُم گفتُم اوووووو باز ای بازنشسته شرکت نفت میخواد شروع کنه غرغر کردن...
به خودُم گفتُم بذا یه جوابی بش بدُم که هیچ حرفی باقی نمونه...
گفتُم: واله هییییییییچی آقای بهرامی ، دیگه هممون مردیم رفت فقط نفس میکشیم.
و جَلدی پریدُم تو ماشین گازشه جوری گرفتم که ماشین سر پل بُکسباد کرد??.