
هنوز چند روزی به رسیدن نوروز مانده بود، خیال خریدن کتاب های زیادی را در سال 1400 داشتم. کتاب های کاغذی را خیلی دوست می دارم. حس خوبی در دست گرفتن و ورق زدنشان می دهد. شبانگاهان که همه در خوابی عمیق هستند در کتاب غرق می شوم. از روزی که به این منطقه آمده ام، از کتابخانه محل عضویت گرفتم. هر دو هفته یک بار به کتاب خانه می رفتم و چند کتاب به امانت به خانه می آوردم و از خواندنشان لذت می بردم. اما کرونا که آمد، کتابخانه محل را تعطیل کردند و هنوز که هنوز است خبری از بازگشایی مجدد آن نیست. آری تصمیم داشتم کتاب بخرم. در سایت ویرگول هم عضو هستم. گاهی چیزی منتشر می کنم و مطلبی را هم می خوانم. درست بعد آن تصمیم بود که آن مطلب را دیدم. پیک زمین، تصمیم عوض شد. به جای کتاب کاغذی کتاب الکترونیکی می خرم. کتاب هایی که با خودم به هر جا می توانستم ببرم و دیگر درختی هم بابت آن کتاب قطع نمی شد. تازه به قول یک دوست از شر کارتن های سنگین کتاب در روزهای اسباب کشی هم راحت می شدم. راستش من اسباب و اثاثیه زیادی جز کتاب هایم ندارم و موقع اسباب کشی کارگران همیشه از سنگینی کارتن ها شکایت می کنند و ان هایی که به کمکم برای چیدمان اسباب و اثاثیه می آیند دلشان می خواهد در فرصتی همه را سر به نیست کنند.
بدی کتاب های الکترونیکی داخل نرم افزار این است که اگر گوشی ام خراب بشود یا آن را عوض کنم دیگر به آن کتاب ها دسترسی ندارم. بدیشان فقط همین یکی است. اما خوبی های زیادی دارند. دیگر لزومی ندارد این همه کاغذ بابت چاپ آن هدر شود. همزمان می توانی ده ها کتاب را بخوانی و نرم افزار تا جایی که خوانده ای را در حافظه خود نگه می دارد. کتاب های صوتی هم دارد که در مواقع رانندگی یا مواقع پیاده روی به آن ها گوش دهی. مگر بهتر از این چیزی هست.