بالاخره برگشتم اینجا.
صبح امروز یک نامهی مفصل برای یکی از مخاطبینم در وبسایت نوشتم. دکمهی انتشار را زدم، ولی نصفه و نیمه منتشر شد و بخشی از آن پا در هوا ماند. حالا یا به صلاح نبود یا نوشته زیادی طولانی بود، بماند، ولی در کل از این همه دنگ و فنگ وردپرس و مشکلاتبه روزرسانی خسته شده بودم. ویرگول فضایی بود که نوشتن را با آن آغازیدم. مدتی بعد محدود شد تنها به وبسایت شخصی بدون مخاطب. اینجا کوچهی شلوغتری است. گاهی رهگذری برای استراحت هم که شده، نگاهی به نوشتهای میاندازد، ولی در یک کوچهی خلوت کسی بدون دلیل حضور نمییابد.
نامهام را اینجا هم منتشر نمیکنم. چیزی که در وبسایتم منتشر نشد، اینجا هم منتشر نمیشود، ولی تصمیم دارم این فضا را جدی بگیرم و حضور پررنگتری در این فضا داشته باشم.