همیشه در حال پیدا کردن معنی ای برای زندگیم بودم
به دو جواب رسیدم
عشق یا پوچی کامل
دو جواب متناقض
و خب نمیخواستم پوچی رو قبول کنم پس معنای زندگیم رو عشق گذاشتم
ولی هرچی بیشتر پیش رفت فهمیدم عشق هم ی نوع پوچیه
یک پوچی خالص
شایدم ی دروغ که در سالیان دراز بشر به خودش گفته
دیگه در این کشور عشقی نمیبینم
یا شایدم عشق در فراقه
در فراق یاری که قلبت برایش می تپد و او حتی لحظه ای به تو نمی اندیشد
شاید منم عاشق توهمات خودم شدم
یا شاید عشق یعنی عذاب درد و دوری
بر ما دلت نسوخت، ندانم چرا نسوخت
ما را دلت نخواست، ندانم چرا نخواست
