آقا تصمیم گرفتم امروز یکم خودمو معرفی کنم می‌دونم دیره ولی خب ...
خب من فرشته شیطانی هستم . متاسفانه دوست ندارم اسم اصلیم رو بگم شرمنده واقعا . سنم هم نمیگم شرمنده اخلاق خوبتون( امیدوارم درک کنید)
من خیلی آدم اجتماعی نیستم و یه جورایی میشه بهم گفت جامعه گریزم ولی خب از طریق نوشتن راحت تر میتونم با بقیه ارتباط بر قرار کنم تا اینکه رو به رو بشم باهاشون و خیلی دلم میخواد که آدم اجتماعی ای بودم . نمیدونم درک میکنید یا نه ولی زندگی برای یه ادم غیر اجتماعی توی جامعه خیلی سخته :)
من خیلی خیلی زیاد غیر اجتماعی بودم جوری که وقتی میرفتم سوپری نمیتونستم از فروشنده سوال بپرسم و در آخر با هزار زور و زحمت قیمت رو میپرسیدم (در این حد بد )ولی با کمک دوستان و اطرافیان نسبتا بهتر شدم.
ولی خب هنوز با جنس مخالف ...
خب میشه گفت من تا همین پارسال از جنس مخالف کاملا متنفر بودم که خودمم یادم نمیاد چرا ولی خیلی متنفر بودم و نمیدونم هم که چیشد که تنفرم از بین رفت و الان نسبت بهشون بی تفاوتم ولی هنوز نمیتونم که راحت با فروشنده یا ... که جنس مخالف باشه راحت صحبت کنم و همیشه معذبم .
الان هنوز از نظر اجتماعی خوب نشدم ته تلاش هام فعلا رسیده به جایی که بتونم در حد دو کلمه با فروشنده صحبت کنم و بتونم تو فامیل برخورد صمیمی تری داشته باشم و توی مهمونی ها گوشه ای نباشم یا به قول مامانم خودمو گم و گور نکنم.
ولی کافیه یه غریبه بیاد باهام صحبت کنه عین مجسمه با لبخند معمولی و معذب فقط طرفو نگاه میکنم و هر از گاهی حرفاشو تأیید میکنم .
خلاصه که بگم دوستام میگن ساده و مهربونم و فامیلامون میگن یه شیطونم در لباس فرشته ( حالا نه از نظر بدی نه از نظر اینکه خیلی زیر زیرکی شیطونی میکنم ولی تو جمع خیلی ساکت و خانومانه میشینم) البته شیطونی هام درجه بندی داره که در طرف فامیل پدری تا حد وسط شیطونی هام رو شده و در طرف مادری فقط کمی ازش رو شده و اما در کنار دوستان کل وجودم رو شده . در واقع پیش دوستام یه آدم دیگه ایم یه آدم خیلی شیطون و لجباز و زبون دراز . (البته امیدوارم تصور خودم نباشه و واقعا متفاوت باشم)
یه مدت کلاس زبان میرفتم و همه هم‌کلاسی هام ازم کوچیک تر بودن و جزو استثنا ها بودن که زود با همشون جور شدم و خیلی سر کلاس زبان هم شیطونی میکردم جوری که بچه ها میگفتن تو از ما بزرگ تری و درسات سنگین تره ولی اینهمه انرژی رو از کجا میاری الان می‌خوام بگم به همشون به خدا خودمم نمیدونم والا من همش خسته بودم نمیدونم چرا تا می‌رسیدم بهشون شارژ میشدم .
ولی الان فقط با یکیشون در ارتباطم که اسمش رو نمیارم چون شاید دوست نداشته باشه :) و هردومون از نظر اجتماعی نبودن عین هم بودیم و خوره رمان یعنی یه چیزی میگم یه چیزی می‌خونید در این حد .?
خلاصه همین یک نفر از همه شیطنتام سر کلاس خبر داره و خودش هم خیلی شیطونه ولی ظاهرش خیلی معصوم و خوشگله با اون لپای سفیدش که آدم دلش میخواست بکشتشون و کلا خیلی قیافه ناز و گوگولی و خوشگلی داشت و باید بگم قیافه هردومون مظلوم بود ولی شیطنت از چشمامون بیداد میکرد . ( یاد آوری خاطرات روزهای کلاس زبان خیلی خوشحالم کرد و کلی خندیدم از دست خودمون )
خلاصه معرفی به تاخیر افتاده منم انجام شد
شما رو به خدای بزرگ میسپارم
