طبیعت چیزی که هر چقدر از آن هم بنویسی نمیتوان زیباییی اش را در کلمات وصف کنی.!
باد همچون مادری مهربان طبیعت را در آغوش می‌گیرد.
و درختان همچو خردسالی با لمس آغوش این مادر شاخه هایشان را به رقصه در می‌آورند.
هنگامی که باد میوزد خود را پرنده ای میبینم که از بند قفس رها شده و میتواند بلاخره آزادانه در آسمان پرواز کند و بوسه های گرم خورشید را پذیرا باشد .
طبیعت مانند کودکی است که هر کدام از کار های ما تاثیر گذار بر رشد و بزرگ شدن اوست پس:
مراقبت طبیعت باشیم!!!
